Mas kapansin-pansin sa takbo ng pakikitungo ninyo ang avoidant attachment sa relasyon kaysa sa mga sinasabi ninyo sa isa’t isa. Matapos ang isang panahong malapit kayo, maaaring sumunod ang ilang araw na tahimik ang isa sa inyo. Madaling isipin na nanlalamig na siya. Narito ang mga halimbawa ng mga sandaling maaaring pamilyar sa iyo, ikaw man ang gustong mapag-isa o ikaw ang naghihintay ng sagot.
Kinabukasan pagkatapos ng masayang date. Magaan ang usapan kagabi at ang sarap ninyong magkasama. Kinabukasan, mas maigsi na ang reply at malabo kung kailan kayo ulit magkikita. Maaaring gusto muna ng partner mo na bumalik sa karaniwan niyang takbo ng buhay at magkaroon ng sariling oras. Puwedeng saka pa lang siya maging handang muling lumapit.
Sa gitna ng pagtatalo. Gusto ng isa na pag-usapan agad ang problema. Tumatahimik naman ang kabila, lumalabas ng kuwarto, o inililipat ang usapan sa mga nangyari at sa mga detalyeng mapapatunayan niya. Maaaring ginagawa niya iyon para humupa ang tensiyon. Sa taong gusto pang makipag-usap, parang wala nang nakikinig sa kaniya.
Sa mabigat na linggo. Sa isang eksperimento, mas bihirang humingi ng suporta ang mga babaeng mas mataas ang pag-iwas habang lumalakas ang kaba nila. Mas kaunti naman ang suportang ibinigay ng mga lalaking mas mataas ang pag-iwas habang lumalakas ang kaba ng partner nila (Simpson et al., 1992). Sa araw-araw, maaaring mahirap mahalata na may kailangang tulong ang taong sanay humarap nang mag-isa sa problema.
Bago gumawa ng malaking desisyon. Makikilala na ninyo ang pamilya ng isa’t isa, magbabakasyon kayong dalawa sa unang pagkakataon, o iniisip ninyong magsama sa iisang bahay. Habang papalapit ang desisyong may matagal na epekto, maaaring mas gusto ng isa na may opsiyon pa siyang umatras. Kaya nauudlot o paulit-ulit na naipagpapaliban ang usapan tungkol sa mga susunod ninyong plano.
