Maaaring gustuhin mong lumapit sa isang sandali at umatras sa susunod. Baka gusto mong makasama ang isang tao tapos gusto mo namang mapag-isa kapag nandiyan na siya. Kung pamilyar sa iyo ang ilan sa mga ito, maaari mong pagmasdan kung gaano kadalas nangyayari. Sa test, sabay na sinusukat ang dalawang tugon.
Umaatras ka sa inaabangan mo. Isang linggo mong inaabangan ang pagkikita. Kinagabihan bago iyon, naghahanap ka ng dahilan para ipagpaliban ito. Sabik ka pa ring magkita, pero habang papalapit ang araw, lumalakas ang takot na baka madismaya siya sa iyo.
Nagdududa ka sa papuri. Kapag pinuri ka o sinabihang mahalaga ka, naiisip mo agad na baka may kapalit o sandali lang iyon. Naghahanda ka sakaling may ikadidismaya ka, para hindi ka mabigla.
Kinakabahan ka kapag walang sagot. Dalawang oras pa lang na walang reply, iniisip mo na kung bakit baka sawa na ang kausap mo. Pagdating ng malambing na sagot, gusto mo namang umatras. Napapalitan ng pag-iingat ang pag-aalala.
Gusto mong maunang umalis. Kapag mukhang patapos na ang relasyon, baka gusto mong ikaw ang maunang tumapos. Sa tingin mo, baka mas kayanin mo ang sakit kung ikaw ang nagpasya. Kung minsan, saka mo lang napapansing iba pala ang ibig sabihin ng nangyari.
Mahirap humingi ng tulong. Kailangan mo ng suporta pero baka tumanggi ang lalapitan mo. Kung pumayag siya, baka makita niya ang nararamdaman mo at makaramdam ka pa ng utang na loob. Mas madali kung minsan ang manahimik, kahit masakit kapag walang nakakahalata.
Nagbabago agad ang gusto pagkatapos magtalo. Kanina gusto mong maayos agad ang lahat. Maya-maya, gusto mo namang lumayo sandali at mapag-isa. Parehong may bigat ang dalawang nararamdaman. Gusto mong mapanatili ang samahan habang pinangangalagaan mo rin ang sarili mo.
Balisa ka mag-isa o may kasama. Kapag wala ang mga tao, nami-miss mo sila. Kapag nandiyan na sila, gusto mo namang magtago. Mahirap talagang makapagpahinga, may kasama ka man o wala. Nakakapagod ang paglipat-lipat sa dalawang pakiramdam na iyon.





