May pagbabago, at karaniwan itong dahan-dahan. Pinagsama sa isang pagsusuri ang 127 pag-aaral tungkol sa attachment sa nanay at sa tatay mula sa pagkasanggol hanggang sa unang mga taon ng pagtanda. Sinukat muli ang attachment ng parehong mga kalahok, mula dalawang linggo hanggang 29 taon ang pagitan, at nasa 0.39 ang ugnayan ng mga resulta ng una at sumunod na pagsukat (Pinquart et al., 2013). Katamtaman ang ugnayang ito. May mga nakasanayang nananatili, at sa marami ay may mga nag-iiba rin sa pagdaan ng mga taon.
May pagbabago sa paglipas ng panahon kahit nasa hustong gulang na. Sa pagsusuri ng datos mula sa magkakahiwalay na pag-aaral na sumubaybay sa mga kalahok sa iba’t ibang edad, karaniwang bumababa ang pag-aalala sa relasyon habang tumatanda ang mga tao. Pinakamalinaw ang pagbaba sa mga nasa katanghaliang-gulang at sa mga mas matanda pa. Unti-unti namang bumababa ang pag-iwas sa pagiging malapit sa buong takbo ng buhay. Sa parehong sukatan, karaniwang mas mababa ang resulta ng mga taong may karelasyon (Chopik et al., 2019).
Karaniwang nananatili ang isang estilo habang tugma sa mga dati mong inaasahan ang mga nararanasan mo. Kapag nagbago ang mga karanasang iyon, maaaring mag-iba rin ang estilo (Fraley & Roisman, 2019). Maaaring humina o lumakas ang pag-iingat mo sa mga tao. Halimbawa, baka mas mag-ingat ka pagkatapos ng mabigat na pagkawala. Sa maayos na relasyon, maaaring bumalik ang kapanatagan.
