Sa fearful-avoidant attachment, maaaring may ilang linggong magaan at malapit ang pakikitungo, tapos biglang may lumayo. Pagkalipas ng ilang panahon, siya rin ang muling nagkukusang makipagkita. Kung ikaw ang naghihintay na bumalik ang lambing, maaaring mahirap intindihin ang pabago-bagong pakikitungo. Para sa taong dumaraan dito, maaaring gusto niyang manatiling malapit habang iniingatan ang sarili laban sa sakit na posibleng maranasan. Narito ang ilang sitwasyon kung saan maaaring lumitaw ang ganitong palitan.
Bukas sa unang mga linggo. Sa simula, madaling magkakuwentuhan. Madalas magyayang magkita ang taong matagal nang gustong mapalapit. Habang mas nakikilala ninyo ang isa’t isa, maaaring dumalas sa isip niya ang tanong na “Paano kung makilala niya ako nang husto at saka siya umalis?” Mula roon, baka mas madalang na ang pagyaya o pagkukuwento niya.
Lumalaki ang kaba kapag may pagitan. Kahit isang araw pa lang mas tahimik ang partner, maaaring gusto na niyang mapalapit uli. Magme-message siya, magyayayang magkita, o magtatanong kung maayos pa sila. Baka siya ang unang dumistansiya, pero lumalakas ang kaba niya habang tumatagal na wala silang balita sa isa’t isa.
Usapang balik nang balik sa alitan. Sa pagtatalo, maaaring gusto niya munang ayusin ang lahat sa mismong oras na iyon, tapos manahimik siya o umalis bago matapos ang usapan. Mahirap malaman ng partner kung gusto ba niyang pakinggan o kailangan muna niyang mapag-isa. Maaari niyang maramdaman ang dalawang iyon nang magkasunod sa loob lang ng ilang minuto.
Nakakailang kahit maayos ang lahat. Minsan, kahit maayos ang takbo ng relasyon, parang may hinihintay na problemang darating. Baka mas gusto ng isang tao na magtanong nang pabalang o umpisahan ang pagtatalo para malaman agad kung ano ang mangyayari. Mahirap para sa kaniya ang maghintay nang hindi sigurado kung matatag pa ang ugnayan nila.
