Στις σχέσεις, ένα άτομο με φοβικό-αποφευκτικό στυλ, στα αγγλικά «fearful avoidant», σπάνια προχωρά σε ευθεία γραμμή. Η εγγύτητα έρχεται με εξάρσεις: μερικές ζεστές εβδομάδες, μετά απομάκρυνση, μετά προσπάθεια να ξανακερδηθεί ό,τι χάθηκε. Απέξω μοιάζει με ασυνέπεια, ενώ για αυτό το στυλ είναι μια προσπάθεια να κρατηθεί ο δεσμός χωρίς νέο πλήγωμα. Η ταλάντευση συνήθως μοιάζει κάπως έτσι.
Δυνατό ξεκίνημα. Τις πρώτες εβδομάδες υπάρχει ανοιχτότητα και γενναιόδωρη ζεστασιά, γιατί η εγγύτητα είναι κάτι που λαχταρούσε πολύ καιρό. Καθώς η σχέση βαθαίνει, μια σιωπηλή ερώτηση δυναμώνει («Κι αν με δει από κοντά και φύγει;») και η ζεστασιά λιγοστεύει.
Ανησυχία όταν μπαίνει απόσταση. Αν η άλλη πλευρά της σχέσης απομακρυνθεί έστω και για μια μέρα, η ανησυχία σπρώχνει πίσω προς τη σχέση: έρχονται μηνύματα, προτάσεις για συνάντηση, ερωτήσεις για επιβεβαίωση. Ξαφνικά η απόσταση, που την άνοιξε η ίδια αυτή πλευρά, γίνεται αβάσταχτη.
Καβγάδες που κάνουν κύκλους. Σε μια σύγκρουση πρώτα υπάρχει κυνηγητό, με απαίτηση για κουβέντα εδώ και τώρα, και μετά εξαφάνιση στη μέση της φράσης. Η άλλη πλευρά δεν καταλαβαίνει τι της ζητούν, ενώ στην πραγματικότητα δύο ανάγκες εναλλάσσονται μέσα σε λίγα λεπτά.
Όταν η ηρεμία μοιάζει επικίνδυνη. Όταν όλα πάνε καλά, η ίδια η ηρεμία μπορεί να αναστατώνει, σαν την ησυχία πριν από την καταιγίδα. Εμφανίζεται μια παρόρμηση να δοκιμαστεί κάτι ή να χαλάσει, μόνο και μόνο για να τελειώσει η αβεβαιότητα.
