Αν αναρωτιέσαι μήπως έχεις αποφευκτικό στυλ, ψάξε ένα μοτίβο που επαναλαμβάνεται, όχι μια μεμονωμένη στιγμή. Ένα σημάδι από τα παρακάτω δεν αποδεικνύει πολλά: το στυλ είναι ένας συνδυασμός από τρόπους αντίδρασης, και το τεστ τον μετρά με μεγαλύτερη ακρίβεια.
Δύσκολες μέρες πίσω από κλειστή πόρτα. Όταν κάτι πάει στραβά, η πρώτη σου παρόρμηση είναι να κλειστείς κάπου ήσυχα και να το λύσεις χωρίς μάρτυρες. Ένα τηλεφώνημα σε κάποιον φαίνεται περιττό: είναι πιο εύκολο να το χειριστείς χωρίς βοήθεια παρά να εξηγήσεις τι γίνεται μέσα σου.
Μετά την εγγύτητα, ανάγκη για ησυχία. Τελειώνει ένα υπέροχο Σαββατοκύριακο μαζί ή μια μεγάλη εξομολογητική κουβέντα, και αυτό που θέλεις περισσότερο είναι σιωπή. Έτσι ξαναβρίσκεις τον ρυθμό σου ύστερα από πολλή εγγύτητα. Δεν είναι ψυχρότητα.
Οι κουβέντες για το «εμείς» αναβάλλονται. Όταν σου προτείνουν μια κουβέντα για τη σχέση ή για ένα κοινό μέλλον, νιώθεις την ανάγκη να αλλάξεις θέμα ή να το γυρίσεις στο αστείο. Η κουβέντα μοιάζει με πίεση, ακόμη κι όταν η αφορμή είναι χαρούμενη.
Από κοντά, τα μικρά ελαττώματα μεγαλώνουν. Όσο πιο σοβαρή γίνεται μια σχέση, τόσο πιο συχνά η προσοχή σου κολλά στις μικρές συνήθειες του άλλου προσώπου. Είναι ένας τρόπος να βρεις λόγο να κρατήσεις λίγη απόσταση, και εύκολα μπερδεύεται με συναισθήματα που σβήνουν.
Τα συναισθήματα φτάνουν αργότερα. Τη στιγμή που συμβαίνει κάτι, κρατάς την ψυχραιμία σου, και τι σε πλήγωσε πραγματικά το καταλαβαίνεις μια μέρα ή μια εβδομάδα μετά. Σου είναι πιο εύκολο να ξεκαθαρίσεις ένα συναίσθημα χωρίς βοήθεια παρά να το πεις αμέσως ανοιχτά.
Η ελευθερία πάνω από τα προγράμματα. Όταν τα σχέδια κλείνονται από κοινού έναν μήνα νωρίτερα, νιώθεις ένα ελαφρύ σφίξιμο. Θέλεις να κρατάς την επιλογή να αλλάξεις γνώμη, γιατί έτσι η ζωή σου συνεχίζει να μοιάζει δική σου.
Τα τρυφερά λόγια σε φέρνουν σε αμηχανία. Όταν ακούς «σε αγαπώ» ή ένα ευχαριστώ που βγαίνει από καρδιάς, νιώθεις άβολα και καταφεύγεις σε ένα αστείο. Τα ζεστά λόγια μοιάζουν να ζητούν ανοιχτότητα σε αντάλλαγμα, και αυτό θέλει χρόνο.





