Μετάβαση στο περιεχόμενο
ECRtest

Αποφευκτική προσκόλληση: όταν η πολλή εγγύτητα σε πιέζει

Το αποφευκτικό στυλ προσκόλλησης σημαίνει ότι στις κοντινές σχέσεις στηρίζεσαι πιο εύκολα στον εαυτό σου παρά σε άλλους, και όταν η εγγύτητα μεγαλώνει πολύ, ένα κομμάτι σου θέλει να απομακρυνθεί λίγο. Στον χάρτη των δύο αξόνων είναι η περιοχή με χαμηλό άγχος στις κοντινές σχέσεις και υψηλή αποφυγή της εγγύτητας.

Από τη συντακτική ομάδα του ECRtest · Ενημέρωση: 16 Νοεμβρίου 2026 · 12 λεπτά ανάγνωσης

Η ουσία

  • Στον χάρτη: άγχος στις κοντινές σχέσεις κάτω από τον μέσο όρο, αποφυγή της εγγύτητας πάνω από αυτόν.
  • Με βάση τις νόρμες του Fraley, εδώ πέφτει περίπου το 19% των αποτελεσμάτων, σχεδόν ένα στα πέντε.
  • Σε σταθερές σχέσεις όπου νιώθεις ασφάλεια, η αποφυγή της εγγύτητας συνήθως μαλακώνει με τα χρόνια.
  • Περιγράφει τον τρόπο που χειρίζεσαι την εγγύτητα στις σχέσεις σου. Δεν είναι διάγνωση ούτε διαταραχή.
ΑγχώδεςΦοβικό-αποφευκτικόΑσφαλέςΑποφευκτικό

Πού πέφτει το σημείο σου στον χάρτη;

Το τεστ δείχνει και τους δύο άξονες, πώς συγκρίνεσαι με άλλους ανθρώπους και τον χάρτη των σχέσεών σου.

Κάνε το τεστ
  • 72 δηλώσεις
  • 10-15 λεπτά
  • χωρίς εγγραφή
P1

Σημάδια ότι έχεις αποφευκτικό στυλ

Αν αναρωτιέσαι μήπως έχεις αποφευκτικό στυλ, ψάξε ένα μοτίβο που επαναλαμβάνεται, όχι μια μεμονωμένη στιγμή. Ένα σημάδι από τα παρακάτω δεν αποδεικνύει πολλά: το στυλ είναι ένας συνδυασμός από τρόπους αντίδρασης, και το τεστ τον μετρά με μεγαλύτερη ακρίβεια.

  1. Δύσκολες μέρες πίσω από κλειστή πόρτα. Όταν κάτι πάει στραβά, η πρώτη σου παρόρμηση είναι να κλειστείς κάπου ήσυχα και να το λύσεις χωρίς μάρτυρες. Ένα τηλεφώνημα σε κάποιον φαίνεται περιττό: είναι πιο εύκολο να το χειριστείς χωρίς βοήθεια παρά να εξηγήσεις τι γίνεται μέσα σου.

  2. Μετά την εγγύτητα, ανάγκη για ησυχία. Τελειώνει ένα υπέροχο Σαββατοκύριακο μαζί ή μια μεγάλη εξομολογητική κουβέντα, και αυτό που θέλεις περισσότερο είναι σιωπή. Έτσι ξαναβρίσκεις τον ρυθμό σου ύστερα από πολλή εγγύτητα. Δεν είναι ψυχρότητα.

  3. Οι κουβέντες για το «εμείς» αναβάλλονται. Όταν σου προτείνουν μια κουβέντα για τη σχέση ή για ένα κοινό μέλλον, νιώθεις την ανάγκη να αλλάξεις θέμα ή να το γυρίσεις στο αστείο. Η κουβέντα μοιάζει με πίεση, ακόμη κι όταν η αφορμή είναι χαρούμενη.

  4. Από κοντά, τα μικρά ελαττώματα μεγαλώνουν. Όσο πιο σοβαρή γίνεται μια σχέση, τόσο πιο συχνά η προσοχή σου κολλά στις μικρές συνήθειες του άλλου προσώπου. Είναι ένας τρόπος να βρεις λόγο να κρατήσεις λίγη απόσταση, και εύκολα μπερδεύεται με συναισθήματα που σβήνουν.

  5. Τα συναισθήματα φτάνουν αργότερα. Τη στιγμή που συμβαίνει κάτι, κρατάς την ψυχραιμία σου, και τι σε πλήγωσε πραγματικά το καταλαβαίνεις μια μέρα ή μια εβδομάδα μετά. Σου είναι πιο εύκολο να ξεκαθαρίσεις ένα συναίσθημα χωρίς βοήθεια παρά να το πεις αμέσως ανοιχτά.

  6. Η ελευθερία πάνω από τα προγράμματα. Όταν τα σχέδια κλείνονται από κοινού έναν μήνα νωρίτερα, νιώθεις ένα ελαφρύ σφίξιμο. Θέλεις να κρατάς την επιλογή να αλλάξεις γνώμη, γιατί έτσι η ζωή σου συνεχίζει να μοιάζει δική σου.

  7. Τα τρυφερά λόγια σε φέρνουν σε αμηχανία. Όταν ακούς «σε αγαπώ» ή ένα ευχαριστώ που βγαίνει από καρδιάς, νιώθεις άβολα και καταφεύγεις σε ένα αστείο. Τα ζεστά λόγια μοιάζουν να ζητούν ανοιχτότητα σε αντάλλαγμα, και αυτό θέλει χρόνο.

P2

Τι γίνεται μέσα σου όταν η εγγύτητα μεγαλώνει

Η εγγύτητα ξυπνά το σύστημα προσκόλλησης: την ανάγκη να έρθεις κοντά σε κάποιον, να στηριχτείς σε έναν άλλο άνθρωπο και να βρεις παρηγοριά. Το αποφευκτικό στυλ έχει μια γνώριμη απάντηση, που οι ψυχολόγοι ονομάζουν απενεργοποίηση: η ανάγκη για εγγύτητα χαμηλώνει και στηρίζεσαι ξανά στον εαυτό σου (Mikulincer και Shaver, 2003). Τα συναισθήματα δεν εξαφανίζονται. Απλώς λειτουργούν με χαμηλωμένη ένταση.

Από πολλές απόψεις η στρατηγική αυτή δουλεύει. Σου κρατά το μυαλό καθαρό όταν οι άλλοι πανικοβάλλονται και δεν σε αφήνει να κρέμεσαι από τη διάθεση κανενός. Μέσα σου όμως δεν υπάρχει τόση ηρεμία όση φαίνεται: όταν νέοι ενήλικες μιλούσαν για την παιδική τους ηλικία και τους γονείς τους, όσοι ακούγονταν πιο ψύχραιμοι έδειχναν καθαρή άνοδο της σωματικής διέγερσης μόλις οι ερωτήσεις δυσκόλευαν (Dozier και Kobak, 1992).

Η στρατηγική έχει και το κόστος της. Οι άνθρωποι που είναι κοντά σου δεν βλέπουν τι γίνεται μέσα σου, και η σιωπή εύκολα διαβάζεται ως αδιαφορία. Μια ανάγκη που δεν τη λες ποτέ μένει χωρίς απάντηση, ακόμη κι όταν όσοι είναι γύρω σου θα βοηθούσαν με χαρά.

Γι’ αυτό την αποφυγή είναι πιο σωστό να τη βλέπεις ως αντίδραση που έμαθες, όχι ως γνώρισμα του χαρακτήρα. Κάποτε ήταν ο καλύτερος τρόπος να κρατάς την ισορροπία σου, τώρα ενεργοποιείται από μόνη της. Αν προσέξεις τη στιγμή που ξεκινά, έχεις ήδη μια επιλογή.

P3

Οι αιτίες: από πού έρχεται το αποφευκτικό στυλ

Το όνομα προέρχεται από παρατηρήσεις μικρών παιδιών. Στη διαδικασία της «Ξένης Κατάστασης» κάποια παιδιά σχεδόν δεν αντιδρούσαν όταν η μητέρα έβγαινε από το δωμάτιο και γύριζαν αλλού το βλέμμα όταν εκείνη επέστρεφε (Ainsworth κ.ά., 1978). Χρόνια αργότερα οι Hazan και Shaver πρότειναν ότι ένα παρόμοιο μοτίβο εμφανίζεται και στον έρωτα των ενηλίκων (Hazan και Shaver, 1987).

Οι αιτίες διαφέρουν από άνθρωπο σε άνθρωπο. Συχνά πρόκειται για μια οικογένεια όπου τα παιδιά είχαν καλή φροντίδα, αλλά τα έντονα συναισθήματα συναντούσαν αμηχανία ή ένα κοφτό «Μάζεψε τον εαυτό σου». Το παιδί μπορεί να το αγαπούσαν βαθιά. Απλώς η παρηγοριά ερχόταν με πρακτική βοήθεια και όχι με αγκαλιές και κουβέντες. Έτσι έμαθε ότι είναι πιο ασφαλές να στηρίζεται στον εαυτό του. Οι γονείς συχνά έκαναν ό,τι καλύτερο μπορούσαν με όσα ήξεραν.

Μετρούν επίσης η ιδιοσυγκρασία, οι μεταγενέστερες σχέσεις και οι πολιτισμικές νόρμες. Η πρώιμη εμπειρία δεν είναι ισόβια καταδίκη: η σύνδεση ανάμεσα στη βρεφική ηλικία και την ενήλικη ζωή είναι μέτρια, και σε διαστήματα μεγαλύτερα από 15 χρόνια σχεδόν χάνεται (Pinquart κ.ά., 2013). Ένα στυλ διαμορφώνεται από πολλές επιρροές και συνεχίζει να αλλάζει σε όλη τη ζωή (Fraley και Roisman, 2019). Το τεστ δεν ψάχνει ποιος φταίει. Περιγράφει πώς βιώνεις την εγγύτητα σήμερα.

P4

Δυνατά σημεία

Αυτό το στυλ έχει γνωρίσματα που είναι στήριγμα και για σένα και για τους ανθρώπους γύρω σου. Δεν χάνονται ούτε όταν η αποφυγή μαλακώνει.

  • Άνεση με τον εαυτό σου

    Ο χρόνος χωρίς παρέα δεν σε τρομάζει, γι’ αυτό μπαίνεις σε μια σχέση επειδή το επιλέγεις, όχι από φόβο μήπως μείνεις χωρίς κανέναν. Έτσι διαλέγεις σύντροφο με καθαρό μυαλό και χωρίς βιασύνη.

  • Μια ζωή δική σου

    Έχεις δουλειά, φίλους και ενδιαφέροντα που ανήκουν μόνο σε σένα. Αυτό αφήνει στη σχέση χώρο να ανασαίνει: η κάθε πλευρά φέρνει κάτι καινούργιο από τον δικό της κόσμο.

  • Σταθερότητα στον χρόνο χωριστά

    Τα επαγγελματικά ταξίδια, οι διακοπές και τα χωριστά σχέδια δεν σε βγάζουν από την ισορροπία σου. Οι άνθρωποι που χρειάζονται κι αυτοί ελευθερία νιώθουν άνετα μαζί σου, και ο χρόνος χωριστά δεν γίνεται αφορμή για γκρίνια.

  • Δεν ρίχνεις λάδι στη φωτιά

    Σε έναν καβγά δεν ανεβάζεις τους τόνους ούτε κάνεις σκηνές. Η παύση που παίρνεις βοηθά και τις δύο πλευρές να ηρεμήσουν, αρκεί αργότερα να γυρίσεις στην κουβέντα και να μη μείνει στη μέση.

P5

Στην αγάπη, στη φιλία και στην οικογένεια

Το αποφευκτικό στυλ φαίνεται περισσότερο όταν είσαι σε σχέση: εκεί η εγγύτητα είναι πιο βαθιά, άρα και η ανάγκη να απομακρυνθείς λίγο εμφανίζεται πιο συχνά. Συνήθως δεν πρόκειται για συναισθήματα που σβήνουν, αλλά για έναν γνώριμο τρόπο να διαχειρίζεσαι την έντονη εγγύτητα. Στο ταίρι σου αυτή η παύση μπορεί να μοιάζει με απόρριψη, ενώ για σένα είναι ένας τρόπος να συνεχίσεις τη σχέση χωρίς να νιώσεις ότι πνίγεσαι.

Στη φιλία η αποφυγή μπορεί να μη θυμίζει καθόλου την αποφυγή στον έρωτα. Μπορεί στην πιο στενή σου φιλία να τα λες όλα και το ταίρι σου να το κρατάς σε απόσταση, ή το αντίστροφο. Και ο δεσμός με τους γονείς ακολουθεί τα δικά του μοτίβα (Fraley κ.ά., 2011).

Για τον λόγο αυτό το τεστ μας ρωτά χωριστά για το ταίρι σου, τη μητέρα σου, τον πατέρα σου και την πιο στενή σου φιλία, και δείχνει πού η απόσταση είναι μεγαλύτερη. Μερικές φορές μόνο μία από αυτές τις σχέσεις βγαίνει αποφευκτική, ενώ οι υπόλοιπες είναι πιο κοντά στο ασφαλές στυλ. Αυτό είναι καλό νέο: ξέρεις ήδη να έρχεσαι κοντά σε κάποιον, και αυτή η γνώση μπορεί να περάσει και εκεί όπου η εγγύτητα δυσκολεύει περισσότερο.

P6

Με τι μπερδεύεται το αποφευκτικό στυλ

Το αποφευκτικό στυλ (στην έρευνα λέγεται και απορριπτικό) μπερδεύεται με έννοιες που απλώς μοιάζουν. Η λέξη αφορά τη στάση απέναντι στην εγγύτητα, όχι την απόρριψη των άλλων.

Αποφευκτική διαταραχή προσωπικότητας
Το αποφευκτικό στυλ δεν είναι διαταραχή προσωπικότητας. Η διαταραχή είναι κλινική κατάσταση: μόνιμη κοινωνική αναστολή, αίσθημα ανεπάρκειας και έντονος φόβος της κριτικής και της απόρριψης. Τα άτομα με αυτή τη διαταραχή συχνά θέλουν εγγύτητα αλλά τη φοβούνται. Με αποφευκτικό στυλ προσκόλλησης περνάς άνετα και χωρίς παρέα, και το στυλ δεν συνδέεται με χαμηλή αυτοεκτίμηση. Διάγνωση μπορεί να κάνει μόνο ένας ψυχολόγος ή ψυχίατρος (APA, 2013).
Εσωστρέφεια
Τα εσωστρεφή άτομα γεμίζουν μπαταρίες με ησυχία σχεδόν σε κάθε τομέα της ζωής: είναι γνώρισμα της ιδιοσυγκρασίας. Η αποφυγή αφορά συγκεκριμένα την εγγύτητα και τη στήριξη σε έναν άλλο άνθρωπο. Τα δύο συνδέονται, αλλά μόνο μέτρια (Noftle και Shaver, 2006): πολλοί κοινωνικοί άνθρωποι κρατούν σε απόσταση όσους αγαπούν, και πολλά εσωστρεφή άτομα έρχονται εύκολα κοντά σε άλλους.
Φοβικό-αποφευκτικό στυλ
Στο φοβικό-αποφευκτικό στυλ (λέγεται συχνά αποδιοργανωμένο) και οι δύο άξονες είναι υψηλοί: η εγγύτητα είναι ταυτόχρονα επιθυμητή και τρομακτική. Στο αποφευκτικό στυλ το άγχος στις κοντινές σχέσεις είναι χαμηλό, οπότε η εγγύτητα μοιάζει λιγότερο με κίνδυνο να χάσεις κάποιον και περισσότερο με πίεση και απειλή για την ελευθερία σου. Για να τα ξεχωρίσεις χρειάζεται ο δεύτερος άξονας, και το τεστ τον μετρά.
«Love avoidant»
Το «love avoidant» είναι όρος της εκλαϊκευμένης ψυχολογίας από βιβλία για τον «εθισμό στην αγάπη», όχι ερευνητική κατηγορία. Ο όρος χρησιμοποιείται συχνά για ανθρώπους που κρατούν απόσταση στις σχέσεις τους και συνήθως συνοδεύεται από σκληρές κρίσεις. Εμείς μιλάμε με τη γλώσσα του ερωτηματολογίου ECR-R, γιατί οι έννοιές του μετριούνται και συγκρίνονται με νόρμες.
  1. Βρες τι το πυροδοτείΠρόσεξε τι έρχεται αμέσως πριν από την ανάγκη να απομακρυνθείς: κούραση, ένα αίτημα για στήριξη, μια κουβέντα για το μέλλον. Εκεί αρχίζει η επιλογή.
  2. Βάλε λέξεις στα συναισθήματαΔώσε όνομα σε αυτό που γίνεται μέσα σου, έστω μόνο για τον εαυτό σου και με μία λέξη, αντί για το συνηθισμένο «Είμαι καλά». Μετράει και αν το γράψεις.
  3. Μια γεύση στήριξηςΆφησε κάποιον να σε βοηθήσει σε κάτι μικρό και πρόσεξε ότι δεν χάνεις την ανεξαρτησία σου, απλώς η σχέση ζεσταίνει λίγο περισσότερο κάθε φορά.
  4. Το δικό σου λιμάνιΗ εγγύτητα δεν μοιάζει πια με πίεση, και ο χρόνος σου χωρίς παρέα παραμένει δικός σου. Το νησί μένει στη θέση του, απλώς τα καράβια δένουν εκεί πιο συχνά.
P7

Μπορεί να αλλάξει η αποφευκτική προσκόλληση;

Ναι, αν και όχι από τη μια μέρα στην άλλη. Το στυλ προσκόλλησης είναι αρκετά σταθερό, όμως αλλάζει με την εμπειρία, συνήθως βήμα βήμα: πρώτα προσέχεις τη γνώριμη αντίδραση, μετά δοκιμάζεις κάτι διαφορετικό. Οι σχέσεις με σταθερή βάση, όπου η ανάγκη για χώρο δεν τιμωρείται και το αίτημα για στήριξη βρίσκει ανταπόκριση, μειώνουν σιγά σιγά την αποφυγή (Arriaga κ.ά., 2018). Βοηθά και η ψυχοθεραπεία, αν τη διαλέξεις.

Δεν χρειάζεται να αλλάξεις ως άνθρωπος ούτε να βρεις γιατρειά, γιατί εδώ δεν υπάρχει ασθένεια. Ο στόχος είναι πιο μετριοπαθής και πιο χρήσιμος: η απόσταση να γίνει επιλογή και όχι αντανακλαστικό. Χρήσιμο είναι επίσης να ξανακάνεις το τεστ σε λίγους μήνες, αφού το σημείο σου στον χάρτη θα δείξει αν κάτι μετακινήθηκε. Η πρόοδος έρχεται συνήθως σε στάδια σαν αυτά που ακολουθούν.

P8

Συχνές ερωτήσεις

  1. Αν έχω αποφευκτικό στυλ, σημαίνει ότι πέρασα τραύμα στην παιδική ηλικία;
    Όχι απαραίτητα. Το στυλ χτίζεται από πολλά: πώς ανταποκρίνονταν σε σένα οι ενήλικες, η ιδιοσυγκρασία, οι σχέσεις που ήρθαν αργότερα (Fraley και Roisman, 2019). Πολλά άτομα με αυτό το στυλ μεγάλωσαν σε συνηθισμένες οικογένειες όπου απλώς δεν μιλούσαν για συναισθήματα. Αν πέρασες κάτι δύσκολο, ο κατάλληλος άνθρωπος για να το συζητήσεις είναι ένας ψυχολόγος ή ψυχίατρος. Το τεστ μας δεν μετρά τραύμα.
  2. Μπορώ να αγαπώ βαθιά, αν έχω αποφευκτικό στυλ;
    Ναι. Η αγάπη σε αυτό το στυλ απλώς μοιάζει διαφορετική: περισσότερος χώρος και λιγότερα λόγια. Τα συναισθήματα υπάρχουν ακόμη κι όταν δεν φαίνονται από έξω, και μια έρευνα βρήκε αληθινή συγκίνηση κάτω από την ήρεμη επιφάνεια όταν η κουβέντα ερχόταν στις κοντινές σχέσεις (Dozier και Kobak, 1992). Περισσότερα για το πώς μοιάζει αυτή η αγάπη σε ένα ζευγάρι.
  3. Το αποφευκτικό στυλ είναι πιο συχνό στους άνδρες ή στις γυναίκες;
    Κατά μέσο όρο οι άνδρες έχουν ελαφρώς υψηλότερη αποφυγή, όμως η διαφορά είναι μικρή, εξαρτάται από το δείγμα και σε κάποια διαδικτυακά δείγματα σχεδόν εξαφανίζεται (Del Giudice, 2011). Άρα από το φύλο δεν μπορείς να μαντέψεις το στυλ κανενός: στις γυναίκες το αποφευκτικό στυλ είναι σχεδόν τόσο συχνό όσο και στους άνδρες.
  4. Μπορώ να καταλάβω αν έχω αποφευκτικό στυλ χωρίς τεστ;
    Τα σημάδια είναι μια ένδειξη, όμως το στυλ προκύπτει από τον συνδυασμό δύο αξόνων και τη σύγκριση με άλλους. Δεν χρειάζεσαι ξεχωριστό τεστ για το αποφευκτικό στυλ: το δικό μας μετρά και τους δύο άξονες με τις 36 δηλώσεις του ECR-R, τους συγκρίνει με τις νόρμες του Fraley (πάνω από 17.000 άτομα) και σου λέει πότε το σημείο σου είναι στο όριο ανάμεσα σε δύο στυλ.
  5. Μπορώ να απαντήσω αντί για το ταίρι μου ή να βρω το στυλ του;
    Όχι. Το τεστ περιγράφει το άτομο που απαντά. Το στυλ ενός άλλου ανθρώπου δεν διαβάζεται αξιόπιστα από τη συμπεριφορά: η ίδια απόσταση μπορεί να έρχεται από κούραση, στρες ή μια πληγή. Καλύτερα να προσκαλέσεις το ταίρι σου να κάνει το τεστ. Μετά τα δύο αποτελέσματα μπαίνουν δίπλα δίπλα, και η κουβέντα για όσα πρόσεξε η κάθε πλευρά έχει από πού να πιαστεί.
  6. Μπορώ να έχω δύο στυλ προσκόλλησης ταυτόχρονα;
    Από μια άποψη, ναι. Αν το σημείο σου πέφτει κοντά στο όριο ανάμεσα σε δύο περιοχές του χάρτη, το αποτέλεσμα δείχνει και το στυλ από την άλλη πλευρά του ορίου. Το μοτίβο μπορεί επίσης να διαφέρει από σχέση σε σχέση: αποφευκτικό με το ταίρι σου, ασφαλές στην πιο στενή σου φιλία. Αυτό είναι συνηθισμένο και αξίζει να το ξέρεις.
P9

Τα άλλα στυλ

P10

Πηγές (12)

  1. Ainsworth M. D. S., Blehar M. C., Waters E., Wall S. (1978). Patterns of Attachment: A Psychological Study of the Strange Situation. Hillsdale, NJ: Erlbaum.
  2. Hazan C., Shaver P. (1987). Romantic love conceptualized as an attachment process. Journal of Personality and Social Psychology, 52(3), 511-524.
  3. Dozier M., Kobak R. R. (1992). Psychophysiology in attachment interviews: Converging evidence for deactivating strategies. Child Development, 63(6), 1473-1480.
  4. Mickelson K. D., Kessler R. C., Shaver P. R. (1997). Adult attachment in a nationally representative sample. Journal of Personality and Social Psychology, 73(5), 1092-1106.
  5. Mikulincer M., Shaver P. R. (2003). The attachment behavioral system in adulthood: Activation, psychodynamics, and interpersonal processes. Advances in Experimental Social Psychology, 35, 53-152.
  6. Noftle E. E., Shaver P. R. (2006). Attachment dimensions and the big five personality traits. Journal of Research in Personality, 40(2), 179-208.
  7. Del Giudice M. (2011). Sex differences in romantic attachment: A meta-analysis. Personality and Social Psychology Bulletin, 37(2), 193-214.
  8. Fraley R. C., Heffernan M. E., Vicary A. M., Brumbaugh C. C. (2011). The Experiences in Close Relationships - Relationship Structures Questionnaire. Psychological Assessment, 23(3), 615-625.
  9. American Psychiatric Association (2013). Diagnostic and Statistical Manual of Mental Disorders, Fifth Edition (DSM-5). Arlington, VA: American Psychiatric Publishing.
  10. Pinquart M., Feußner C., Ahnert L. (2013). Meta-analytic evidence for stability in attachments from infancy to early adulthood. Attachment & Human Development, 15(2), 189-218.
  11. Arriaga X. B., Kumashiro M., Simpson J. A., Overall N. C. (2018). Revising working models across time: Relationship situations that enhance attachment security. Personality and Social Psychology Review, 22(1), 71-96.
  12. Fraley R. C., Roisman G. I. (2019). The development of adult attachment styles: Four lessons. Current Opinion in Psychology, 25, 26-30.

Έλεγχος: 5 Οκτωβρίου 2026

Δες πού πέφτει το σημείο σου στον χάρτη και πώς συγκρίνεσαι με άλλους.

Κάνε το τεστ