Μετάβαση στο περιεχόμενο
ECRtest

Αγχώδης προσκόλληση: όταν η απόσταση μοιάζει με συναγερμό

Με αγχώδες στυλ προσκόλλησης (λέγεται και αμφιθυμικό) η εγγύτητα μοιάζει απαραίτητη και ποτέ εντελώς σίγουρη: μια παύση στις απαντήσεις ή ένα κουρασμένο βλέμμα εύκολα διαβάζεται ως σημάδι ότι σε αγαπούν λιγότερο. Στον χάρτη είναι η περιοχή με υψηλό άγχος στις κοντινές σχέσεις και χαμηλή αποφυγή της εγγύτητας.

Από τη συντακτική ομάδα του ECRtest · Ενημέρωση: 16 Νοεμβρίου 2026 · 12 λεπτά ανάγνωσης

Η ουσία

  • Το άγχος στις κοντινές σχέσεις είναι πάνω από τον μέσο όρο, η αποφυγή της εγγύτητας κάτω.
  • Με μέτρο τις νόρμες του Fraley, εδώ βρίσκεται περίπου το 18% των αποτελεσμάτων, κοντά στο ένα πέμπτο.
  • Η ανησυχία δεν είναι ελάττωμα του χαρακτήρα, αλλά ένας συναγερμός ρυθμισμένος να πιάνει κάθε απομάκρυνση.
  • Με τον καιρό η ανησυχία χαμηλώνει, καθώς μεγαλώνει η αυτοεκτίμηση και σταθεροποιούνται οι σχέσεις.
ΑγχώδεςΦοβικό-αποφευκτικόΑσφαλέςΑποφευκτικό

Πόσο έντονη είναι η ανησυχία σου;

Το τεστ συγκρίνει την ανησυχία σου με τις νόρμες και δείχνει σε ποιες σχέσεις είναι πιο έντονη.

Κάνε το τεστ
  • 72 δηλώσεις
  • 10-15 λεπτά
  • χωρίς εγγραφή
P1

Σημάδια ότι έχεις αγχώδες στυλ

Τα σημάδια του αγχώδους στυλ φαίνονται πιο έντονα όταν ένα κοντινό σου πρόσωπο απομακρύνεται, έστω και για λίγο. Αν αναγνωρίσεις τον εαυτό σου σε ένα σημείο, αυτό δεν αποδεικνύει τίποτα: μετράει η συνολική εικόνα, και το τεστ την αποτυπώνει πιο ακριβώς.

  1. Ξαναδιαβάζεις παλιά μηνύματα. Το βράδυ γυρνάς στα μηνύματα της ημέρας και ψάχνεις κάθε ίχνος ψυχρότητας: γιατί αυτή η απάντηση ήταν πιο σύντομη, γιατί δεν έχει φατσούλα; Είναι η ανησυχία που προσπαθεί να εντοπίσει νωρίς τον κίνδυνο, για να προλάβεις να προετοιμαστείς.

  2. Μία ώρα σιωπής. Ένα κοντινό σου πρόσωπο δεν απαντά για μία ή δύο ώρες, και δεν μπορείς να συγκεντρωθείς σε τίποτα άλλο. Ξαναστέλνεις μήνυμα και κοιτάς την ώρα της τελευταίας σύνδεσης. Η αναμονή μοιάζει σχεδόν σωματική.

  3. Καθησύχαση ξανά και ξανά. Ρωτάς αν όλα είναι εντάξει και σου λένε ότι είναι. Αυτό βοηθά για λίγο, όμως την επόμενη μέρα η ερώτηση επιστρέφει: μία απάντηση δεν μπορεί να κρατήσει την ανησυχία ήσυχη για πάντα.

  4. Παίρνεις τις διαθέσεις προσωπικά. Το ταίρι σου γυρίζει από τη δουλειά με κούραση ή βυθίζεται στις σκέψεις του, και αναρωτιέσαι τι έκανες λάθος. Μια ουδέτερη έκφραση μοιάζει με δυσαρέσκεια, ακόμη κι όταν η διάθεση δεν έχει καμία σχέση με σένα.

  5. Τα δικά σου σχέδια παραμερίζονται. Ακυρώνεις εύκολα σχέδια με φίλους για ένα ραντεβού, και όταν το ραντεβού χαλάσει, όλη η μέρα μοιάζει άδεια. Σιγά σιγά η σχέση πιάνει σχεδόν όλο τον χώρο στη ζωή σου.

  6. Ο καβγάς πρέπει να κλείσει τώρα. Μετά από μια διαφωνία δεν μπορείς να περιμένεις ως αύριο: θέλεις να ξεκαθαρίσουν τα πράγματα αμέσως και να έρθει η συμφιλίωση. Όταν το ταίρι σου ζητά μια παύση, δεν σου μοιάζει με ανάσα αλλά με αρχή του τέλους.

  7. Ζήλια για μικρά πράγματα. Ένα «μου αρέσει» σε ξένη φωτογραφία ή ένα νέο πρόσωπο στη δουλειά που αναφέρεται συνέχεια στις κουβέντες σε πληγώνει απότομα. Συνήθως δεν πρόκειται τόσο για δυσπιστία προς το ταίρι σου όσο για αμφιβολία ότι διαλέγει εσένα.

P2

Γιατί ο φόβος της απώλειας είναι τόσο έντονος

Το αγχώδες στυλ λειτουργεί σαν ένας πολύ ευαίσθητος συναγερμός. Παρακολουθεί συνεχώς αν οι άνθρωποι που μετρούν για σένα είναι κοντά, και με το παραμικρό σημάδι απόστασης χτυπά. Στην καθημερινή γλώσσα αυτό λέγεται συχνά «φόβος εγκατάλειψης». Οι ψυχολόγοι λένε αυτόν τον μηχανισμό υπερενεργοποίηση: η ανάγκη για εγγύτητα δεν χαμηλώνει, αλλά δυναμώνει (Mikulincer και Shaver, 2003). Στην ερευνητική βιβλιογραφία το στυλ θα το βρεις και ως «preoccupied», δηλαδή απορροφημένο από τις σχέσεις.

Αυτή η ρύθμιση φαίνεται ακόμη και στο εργαστήριο. Όταν οι συμμετέχοντες έβλεπαν πρόσωπα όπου ένα συναίσθημα εμφανιζόταν ή έσβηνε σιγά σιγά, όσοι είχαν υψηλό άγχος στις σχέσεις έπιαναν την αλλαγή νωρίτερα από τους άλλους. Επειδή έβγαζαν βιαστικά συμπεράσματα, έκαναν περισσότερα λάθη, όταν όμως έπρεπε να κοιτάξουν όσο και οι υπόλοιποι, διάβαζαν τα πρόσωπα ακόμη πιο σωστά (Fraley κ.ά., 2006).

Πίσω από την ανησυχία συνήθως κρύβεται αμφιβολία για τον εαυτό: «Αν χαλαρώσω, μπορεί να με αγαπήσουν λιγότερο». Οι άλλοι, αντίθετα, φαίνονται καλοί και σημαντικοί, γι’ αυτό και αξίζει τόσο να κρατήσεις τον δεσμό (Bartholomew και Horowitz, 1991).

Είναι εξαντλητικό, ιδίως όταν ο συναγερμός χτυπά χωρίς λόγο. Αυτή η ευαισθησία όμως έχει και άλλη όψη: όταν δίνεις τόση προσοχή στις σχέσεις, προσέχεις πολλά στους άλλους ανθρώπους και σπάνια σου είναι αδιάφοροι.

P3

Από πού έρχεται η αγχώδης προσκόλληση

Οι ερευνητές είδαν πρώτα αυτό το μοτίβο σε μωρά ενός έτους. Σε μια τυπική εργαστηριακή διαδικασία με σύντομους αποχωρισμούς, την «Ξένη Κατάσταση», κάποια μωρά αναστατώνονταν έντονα όταν έφευγε η μητέρα. Όταν εκείνη γύριζε, άπλωναν τα χέρια τους προς αυτήν, αλλά έμεναν θυμωμένα και ηρεμούσαν δύσκολα. Αυτό λέγεται αγχώδες-αμφιθυμικό μοτίβο (Cassidy και Berlin, 1994). Εδώ «αμφιθυμικό» δεν σημαίνει αμφιβολία για το ποιον αγαπάς: σημαίνει ότι η ανάγκη για το κοντινό πρόσωπο και ο θυμός έρχονται μαζί. Κάτι παρόμοιο βρέθηκε αργότερα και στις ερωτικές σχέσεις των ενηλίκων.

Οι αιτίες είναι διαφορετικές σε κάθε ιστορία. Συχνά υπήρχε ζεστασιά, αλλά ήταν απρόβλεπτη: η φροντίδα ερχόταν άλλοτε αμέσως, άλλοτε αργά και άλλοτε καθόλου, γιατί οι μεγάλοι είχαν το μυαλό τους στις δικές τους έγνοιες. Το παιδί έμαθε ότι την προσοχή πρέπει να την παρακολουθεί και να παλεύει γι’ αυτήν. Δεν βοηθά να ψάχνουμε ποιος φταίει: η αστάθεια συχνά πηγάζει από την κούραση και τις δυσκολίες των ίδιων των ενηλίκων.

Ρόλο έχουν και η ιδιοσυγκρασία και όσα έγιναν σε μεταγενέστερες σχέσεις: μια απιστία, ένας ξαφνικός χωρισμός, μια σχέση όπου το άλλο πρόσωπο άλλοτε πλησίαζε και άλλοτε απομακρυνόταν. Τα πρώτα χρόνια δεν είναι πεπρωμένο: το στυλ συνεχίζει να διαμορφώνεται στις σχέσεις της ενήλικης ζωής, και με τα χρόνια το άγχος στις κοντινές σχέσεις συνήθως υποχωρεί (Chopik κ.ά., 2019). Τέτοιο άγχος μπορεί να εμφανιστεί και σε άτομα που ως παιδιά ένιωθαν αρκετή ασφάλεια.

P4

Δυνατά σημεία

Η ευαισθησία που σε κουράζει είναι, αν τη δεις αλλιώς, μια δεξιότητα. Αυτά τα γνωρίσματα μένουν μαζί σου ακόμη κι όταν η ανησυχία καταλαγιάσει.

  • Επενδύεις στις σχέσεις

    Θυμάσαι τις σημαντικές ημερομηνίες, προσέχεις τι λείπει σε ένα κοντινό σου πρόσωπο και σπεύδεις να βοηθήσεις. Για σένα οι σχέσεις δεν είναι φόντο, είναι κάτι που φροντίζεις με προσοχή.

  • Λεπτό αυτί για τα συναισθήματα

    Καταλαβαίνεις νωρίς ότι κάτι συμβαίνει με έναν άνθρωπο, ακόμη κι όταν δεν λέει τίποτα. Στη φιλία και στις δουλειές με ανθρώπους αυτή η ικανότητα αξίζει πολλά.

  • Ανοιχτότητα

    Δεν κρύβεις τα συναισθήματά σου: μιλάς για αγάπη, λες όταν σου λείπει κάποιος και δεν ντρέπεσαι που δένεσαι με ανθρώπους. Έτσι και οι άλλοι ανοίγονται πιο εύκολα.

  • Επιδιόρθωση αντί για φυγή

    Όταν κάτι δεν πάει καλά, δεν το προσπερνάς: ψάχνεις να το συζητήσεις και να βρεθεί λύση. Με σταθερή στήριξη, αυτή η ανάγκη να διορθώνεις τα πράγματα γίνεται πραγματική δύναμη για ένα ζευγάρι.

P5

Στη σχέση, στη φιλία και στην οικογένεια

Σε μια ερωτική σχέση το αγχώδες στυλ γίνεται πιο ορατό, αφού εκεί έχεις τα περισσότερα να χάσεις. Ο γνωστός κύκλος πάει έτσι: η ανησυχία ανεβαίνει, ζητάς καθησύχαση, την παίρνεις, ηρεμείς για λίγο, και όλα ξαναρχίζουν. Η συνεχής αναζήτηση καθησύχασης συνδέεται ειδικά με το άγχος στις κοντινές σχέσεις, και οι σύντροφοι τη βλέπουν (Shaver κ.ά., 2005).

Σε έναν καβγά η ανησυχία βλέπει μεγαλύτερη απειλή απ’ ό,τι υπάρχει. Σε μια έρευνα με ζευγάρια, τα άτομα με υψηλό άγχος στις σχέσεις ανέφεραν περισσότερες συγκρούσεις, τις βίωναν πιο έντονα και μετά τους καβγάδες αξιολογούσαν χαμηλότερα ολόκληρη τη σχέση (Campbell κ.ά., 2005). Δεν βοηθούν λιγότερα συναισθήματα, αλλά περισσότερα λόγια: το «Ανησυχώ αυτή τη στιγμή. Μου λες ότι είμαστε καλά;» δουλεύει καλύτερα από μια σιωπηλή δοκιμασία.

Στη φιλία και στην οικογένεια η ανησυχία είναι συνήθως πιο σιγανή, αλλά λειτουργεί με τον ίδιο τρόπο: πίκρα για ένα τηλεφώνημα που δεν έγινε, φόβος μήπως κάποιο φιλικό πρόσωπο που αγαπάς βρήκε πιο ενδιαφέρουσα παρέα. Η έντασή της αλλάζει ανάλογα με τη σχέση (Fraley κ.ά., 2011), και το τεστ τη μετρά χωριστά για κάθε σχέση που εξετάζει.

P6

Τι δεν είναι το αγχώδες στυλ

Το αγχώδες στυλ μπερδεύεται εύκολα με καταστάσεις που μόνο εξωτερικά του μοιάζουν.

Αγχώδης διαταραχή
Το αγχώδες στυλ δεν είναι αγχώδης διαταραχή. Αυτή είναι κλινική κατάσταση: η ανησυχία απλώνεται σε πολλούς τομείς της ζωής, κρατά μήνες και εμποδίζει δουλειά, ύπνο και ξεκούραση (APA, 2013). Το άγχος στις κοντινές σχέσεις αφορά μόνο αυτές τις σχέσεις και δεν είναι από μόνο του ασθένεια. Αν η ανησυχία σού δυσκολεύει τη ζωή, μίλησε με έναν γιατρό ή ψυχολόγο. Ένα διαδικτυακό τεστ δεν διαγιγνώσκει καμία διαταραχή.
Συναισθηματική εξάρτηση
Έτσι λέει η εκλαϊκευμένη ψυχολογία τις σχέσεις χωρίς τις οποίες ένας άνθρωπος νιώθει ότι δεν μπορεί να υπάρξει. Το αγχώδες στυλ μπορεί να σπρώχνει προς τα εκεί, αλλά τα δύο δεν ταυτίζονται: πολλά άτομα με αγχώδες στυλ έχουν δική τους ζωή, δουλειά και φίλους, και η ανησυχία τους αφορά το πόσο σίγουρος είναι ο δεσμός.
Φοβικό-αποφευκτικό στυλ
Και στο φοβικό-αποφευκτικό στυλ (λέγεται συχνά αποδιοργανωμένο) το άγχος είναι υψηλό, όμως προστίθεται και υψηλή αποφυγή: η εγγύτητα είναι συγχρόνως ανάγκη και φόβος. Με αγχώδες στυλ πλησιάζεις τους άλλους με όλη σου την καρδιά και νιώθεις πιο ήρεμα κοντά τους παρά μακριά. Ποιο από τα δύο ταιριάζει σε σένα το κρίνει ο δεύτερος άξονας.
Χαμηλή αυτοεκτίμηση
Τα δύο συνδέονται, αλλά δεν είναι το ίδιο. Μπορεί να νιώθεις σιγουριά στη δουλειά και ανάμεσα σε φίλους και, στον έρωτα, να αμφιβάλλεις ότι θα σε διαλέξουν και δεν θα φύγουν. Το άγχος στις κοντινές σχέσεις αφορά ειδικά το πόση αξία νιώθεις ότι έχεις για τους ανθρώπους που είναι κοντά σου.
  1. Δώσε όνομα στην ανησυχίαΠρόσεξε τι ακριβώς την πυροδότησε: μια παύση, η κούραση κάποιου, σχέδια που δεν σε περιλαμβάνουν. Μια ανησυχία με όνομα τρομάζει λιγότερο.
  2. Πρώτα η δική σου ηρεμίαΒρες τρόπους να ηρεμείς που δεν κρέμονται από την απάντηση κάποιου άλλου: μια βόλτα, αργές αναπνοές, ένα τηλεφώνημα σε ένα φιλικό πρόσωπο. Δεν αντικαθιστούν την εγγύτητα, τη στηρίζουν.
  3. Πες το με λέξειςΑντί για δοκιμασίες, πες το ευθέως: «Χρειάζομαι να ακούσω τώρα ότι είμαστε καλά». Μια απλή φράση παίρνει πιο εύκολα απάντηση απ’ ό,τι ένα υπονοούμενο, που πρέπει πρώτα να αποκωδικοποιηθεί.
  4. Ήσυχη σιγουριάΗ ανησυχία εμφανίζεται ακόμη, αλλά δεν αποφασίζει πια εκείνη. Μια αργή απάντηση γίνεται ξανά απλώς μια αργή απάντηση και όχι ετυμηγορία για τη σχέση.
P7

Τι βοηθά στην αγχώδη προσκόλληση

Η αντιμετώπιση εδώ δεν μοιάζει με γιατρειά, γιατί το αγχώδες στυλ δεν είναι ασθένεια. Η ανησυχία όμως μπορεί να ησυχάσει, και υπάρχουν συγκεκριμένα βήματα που βοηθούν. Το άγχος στις σχέσεις μειώνεται σε σχέσεις που χτίζουν σιγουριά, όπου τα αιτήματα βρίσκουν απάντηση και οι επιτυχίες αναγνωρίζονται (Arriaga κ.ά., 2018). Με την ηλικία, επίσης, συνήθως λιγοστεύει.

Βοηθά ό,τι πλαταίνει τη βάση της στήριξής σου: οι φίλοι, η δική σου δουλειά, ένα σώμα που ξέρει να ηρεμεί. Όσο περισσότερες πηγές ηρεμίας έχεις στη ζωή σου, τόσο λιγότερο βάρος πέφτει σε μία μόνο σχέση. Αν η ανησυχία είναι έντονη και δυσκολεύει την καθημερινότητα, η ψυχοθεραπεία σου δίνει έναν χώρο να τη δουλέψεις με τον δικό σου ρυθμό.

Αξίζει να ξανακάνεις το τεστ σε έξι μήνες, για να δεις αν μετακινήθηκε το σημείο σου. Η αλλαγή έρχεται συνήθως μέσα από βήματα σαν αυτά.

P8

Συχνές ερωτήσεις

  1. Αν έχω αγχώδες στυλ, σημαίνει ότι δεν πήρα αρκετή αγάπη ως παιδί;
    Όχι απαραίτητα. Συχνά η αγάπη ήταν αρκετή, αλλά ερχόταν με απρόβλεπτο τρόπο, και κάποιες φορές το άγχος στις σχέσεις εμφανίζεται αργότερα, ύστερα από επώδυνες σχέσεις. Ένα στυλ διαμορφώνεται από έναν συνδυασμό παραγόντων και μπορεί να αλλάζει σε όλη τη ζωή. Το τεστ δείχνει τι νιώθεις τώρα με την εγγύτητα, δεν σκαλίζει το παρελθόν σου για να βρει αιτίες.
  2. Γιατί η αναμονή για μια απάντηση με δυσκολεύει τόσο;
    Γιατί ο συναγερμός διαβάζει την παύση ως πιθανό σημάδι απόστασης. Μέχρι να έρθει η απάντηση, η προσοχή σου μένει καρφωμένη στην απειλή και το σώμα σου ετοιμάζεται για το χειρότερο. Δεν είναι υπερβολή ούτε αδυναμία. Βοηθούν οι σαφείς συμφωνίες για την επικοινωνία μέσα στη μέρα και τρόποι να ηρεμείς που δεν εξαρτώνται από το κινητό.
  3. Έχει σημασία το φύλο για το αγχώδες στυλ;
    Υπάρχει διαφορά, αλλά είναι μικρή. Σε μια μετα-ανάλυση οι γυναίκες είχαν κατά μέσο όρο λίγο υψηλότερο άγχος και οι άνδρες λίγο υψηλότερη αποφυγή, ενώ στα διαδικτυακά δείγματα η διαφορά σχεδόν χανόταν (Del Giudice, 2011). Στο δείγμα του Fraley οι μέσοι όροι ανδρών και γυναικών είναι σχεδόν ίδιοι, άρα το φύλο δεν λέει τίποτα για το στυλ ενός συγκεκριμένου ανθρώπου.
  4. Σε τι διαφέρει το τεστ μας από ένα τεστ για αγχώδη διαταραχή;
    Ένα τεστ για αγχώδη διαταραχή ρωτά για την ανησυχία σε όλη σου τη ζωή και βοηθά έναν γιατρό να εντοπίσει πιθανή ασθένεια. Το δικό μας μετρά το άγχος ειδικά στις κοντινές σχέσεις και το συγκρίνει με τις νόρμες του Fraley, που βασίζονται σε περισσότερους από 17.000 συμμετέχοντες. Δεν κάνει διάγνωση και δεν αντικαθιστά μια κουβέντα με ειδικό.
  5. Πώς στηρίζω το ταίρι μου, αν έχει αγχώδες στυλ;
    Με προβλεψιμότητα: απάντα όταν είπες ότι θα απαντήσεις και προειδοποίησε για καθυστερήσεις. Θύμιζε ήρεμα ότι είσαι εκεί, χωρίς να εκνευρίζεσαι με τις ερωτήσεις, και μίλα ανοιχτά για τα σχέδια. Η στήριξη όμως δεν σημαίνει να σηκώνεις όλη την ανησυχία ενός άλλου ανθρώπου: και το ταίρι σου χρειάζεται δικούς του τρόπους να ηρεμεί.
  6. Μπορεί να ανησυχώ μόνο σε κάποιες από τις σχέσεις μου;
    Ναι, και συμβαίνει συχνά. Μπορεί να νιώθεις ανησυχία με το ταίρι σου και ηρεμία στην πιο στενή σου φιλία, ή το αντίστροφο. Με τη μητέρα σου ίσως νιώθεις ότι πρέπει πάντα να κερδίζεις την έγκρισή της (Fraley κ.ά., 2011). Το τεστ εξετάζει αυτές τις σχέσεις μία μία, οπότε βλέπεις πού η στήριξη υπάρχει ήδη.
P9

Τα άλλα στυλ

P10

Πηγές (12)

  1. Bartholomew K., Horowitz L. M. (1991). Attachment styles among young adults: A test of a four-category model. Journal of Personality and Social Psychology, 61(2), 226-244.
  2. Cassidy J., Berlin L. J. (1994). The insecure/ambivalent pattern of attachment: Theory and research. Child Development, 65(4), 971-991.
  3. Mickelson K. D., Kessler R. C., Shaver P. R. (1997). Adult attachment in a nationally representative sample. Journal of Personality and Social Psychology, 73(5), 1092-1106.
  4. Mikulincer M., Shaver P. R. (2003). The attachment behavioral system in adulthood: Activation, psychodynamics, and interpersonal processes. Advances in Experimental Social Psychology, 35, 53-152.
  5. Campbell L., Simpson J. A., Boldry J., Kashy D. A. (2005). Perceptions of conflict and support in romantic relationships: The role of attachment anxiety. Journal of Personality and Social Psychology, 88(3), 510-531.
  6. Shaver P. R., Schachner D. A., Mikulincer M. (2005). Attachment style, excessive reassurance seeking, relationship processes, and depression. Personality and Social Psychology Bulletin, 31(3), 343-359.
  7. Fraley R. C., Niedenthal P. M., Marks M., Brumbaugh C., Vicary A. (2006). Adult attachment and the perception of emotional expressions: Probing the hyperactivating strategies underlying anxious attachment. Journal of Personality, 74(4), 1163-1190.
  8. Del Giudice M. (2011). Sex differences in romantic attachment: A meta-analysis. Personality and Social Psychology Bulletin, 37(2), 193-214.
  9. Fraley R. C., Heffernan M. E., Vicary A. M., Brumbaugh C. C. (2011). The Experiences in Close Relationships - Relationship Structures Questionnaire. Psychological Assessment, 23(3), 615-625.
  10. American Psychiatric Association (2013). Diagnostic and Statistical Manual of Mental Disorders, Fifth Edition (DSM-5). Arlington, VA: American Psychiatric Publishing.
  11. Arriaga X. B., Kumashiro M., Simpson J. A., Overall N. C. (2018). Revising working models across time: Relationship situations that enhance attachment security. Personality and Social Psychology Review, 22(1), 71-96.
  12. Chopik W. J., Edelstein R. S., Grimm K. J. (2019). Longitudinal changes in attachment orientation over a 59-year period. Journal of Personality and Social Psychology, 116(4), 598-611.

Έλεγχος: 5 Οκτωβρίου 2026

Κάνε το τεστ και δες πόση ανησυχία κουβαλούν οι κοντινές σου σχέσεις.

Κάνε το τεστ