Τα σημάδια του φοβικού-αποφευκτικού στυλ μοιάζουν συνήθως με ταλάντευση: ένα βήμα προς κάποιον και μετά ένα βήμα πίσω. Αν αναγνωρίσεις τον εαυτό σου παρακάτω, δες το ως αφορμή να κοιτάξεις πιο προσεκτικά, όχι ως ετυμηγορία: το τεστ δείχνει το μοτίβο με περισσότερη ακρίβεια.
Ακυρώνεις ό,τι λαχταρούσες. Μια εβδομάδα περιμένεις με χαρά να δεις ένα κοντινό σου πρόσωπο, και το προηγούμενο βράδυ βρίσκεις λόγο να αναβάλεις τη συνάντηση. Δεν είναι αδιαφορία: όσο πλησιάζει η μέρα, τόσο δυναμώνει ο φόβος ότι από κοντά θα απογοητευτεί από σένα.
Τα καλά λόγια σού γεννούν υποψίες. Όταν σε επαινούν ή σου λένε πόσο μετράς για εκείνους, αμέσως σκέφτεσαι ότι κάτι κρύβεται ή ότι δεν θα κρατήσει. Είναι ένας τρόπος να προετοιμαστείς για την απογοήτευση, ώστε να μη σε αιφνιδιάσει.
Η σιωπή ξυπνά τις χειρότερες σκέψεις. Δύο ώρες χωρίς απάντηση από ένα κοντινό σου πρόσωπο, και έχεις ήδη μια ιστορία για το γιατί σε βαρέθηκε. Μετά έρχεται μια ζεστή απάντηση και, αντί για ανακούφιση, θέλεις να τραβηχτείς: η ανησυχία γίνεται επιφυλακτικότητα.
Φεύγεις πριν σε αφήσουν. Όταν μια σχέση μοιάζει να τελειώνει, νιώθεις την παρόρμηση να βάλεις εσύ πρώτα τέλος. Έτσι ο πόνος μένει υπό τον έλεγχό σου, αν και αργότερα συχνά φαίνεται ότι η απειλή υπήρχε μόνο στις προσδοκίες σου.
Η βοήθεια μοιάζει διπλό ρίσκο. Χρειάζεσαι στήριξη, αλλά το να τη ζητήσεις μοιάζει με στοίχημα: ίσως σου πουν όχι, κι αν πουν ναι, θα χρωστάς και θα σε δουν από κοντά. Η σιωπή φαίνεται πιο εύκολη, και μετά πονάς που κανείς δεν το μάντεψε.
Οι καβγάδες σε πάνε στα άκρα. Τη μία ώρα θέλεις να τα διορθώσεις όλα αμέσως, την άλλη να εξαφανιστείς και να μη μιλάς σε κανέναν. Και οι δύο αντιδράσεις είναι αληθινές: σε νοιάζει ταυτόχρονα να κρατήσεις τον δεσμό και να προστατέψεις τον εαυτό σου.
Ανησυχία και με παρέα και χωρίς. Όταν δεν έχεις κανέναν γύρω σου, σου λείπουν οι άνθρωποι. Μόλις όμως έρθουν κοντά, θέλεις να κρυφτείς. Δεν σου φέρνει πραγματική ξεκούραση ούτε η απομόνωση ούτε η εγγύτητα, και αυτό σε εξαντλεί περισσότερο απ’ ό,τι το καθένα χωριστά.





