ข้ามไปยังเนื้อหา
ECRtest

ความผูกพันแบบวิตกกังวลเมื่อกลัวการจากลา

ความผูกพันแบบวิตกกังวล (anxious attachment) มาพร้อมความรู้สึกว่าความใกล้ชิดมีค่ามากและอาจหลุดมือไปได้ คนรักตอบช้าหรือดูเหนื่อยก็ชวนให้คิดว่าความรักลดลง บนแผนที่ คะแนนการหลีกเลี่ยงอยู่ใต้ค่าเฉลี่ย ขณะที่คะแนนความกังวลอยู่เหนือค่าเฉลี่ย

เขียนโดย กองบรรณาธิการ ECRtest · อัปเดต 21 พฤศจิกายน 2569 · ใช้เวลาอ่าน 2 นาที

สรุปสั้น ๆ

  • คะแนนอยู่เหนือค่าเฉลี่ยที่แกนความกังวล และอยู่ใต้ค่าเฉลี่ยที่แกนการหลีกเลี่ยง
  • เมื่อเทียบกับเกณฑ์ของ Fraley ผลประมาณ 18% อยู่ในบริเวณนี้ คิดเป็นเกือบหนึ่งในห้า
  • ความกังวลเป็นเหมือนสัญญาณเตือนเมื่อเสี่ยงจะแยกจากคนสำคัญ ไม่ใช่ข้อบกพร่องของนิสัย
  • เมื่อเห็นคุณค่าของตัวเองมากขึ้นและมีความสัมพันธ์ที่สม่ำเสมอ ความกังวลอาจค่อย ๆ ลดลง
P1

สังเกตความกังวลเรื่องความผูกพันได้อย่างไร

ความกังวลมักเห็นได้ชัดเมื่อคนสนิทดูห่างออกไปแม้เพียงชั่วครู่ การเห็นตัวเองในข้อเดียวบอกได้น้อย ลองดูว่าเวลาไม่แน่ใจคุณตอบสนองแบบไหนซ้ำ ๆ แบบทดสอบช่วยประเมินแนวโน้มโดยรวมได้ละเอียดกว่า

  1. กลับไปอ่านแชตเก่า. ก่อนนอนคุณย้อนอ่านข้อความที่คุยกันทั้งวัน หาว่าคนรักเริ่มตอบห้วนตรงไหน หรือสงสัยว่าทำไมวันนี้ไม่มีอีโมจิ พอใจเริ่มกังวล คุณพยายามหาท่าทีว่าอีกคนกำลังถอย จะได้เตรียมใจไว้ล่วงหน้า

  2. เงียบไปหนึ่งชั่วโมง. คนสำคัญยังไม่ตอบหลังผ่านไปชั่วโมงสองชั่วโมง คุณพยายามทำอย่างอื่นแต่ใจกลับไปอยู่ที่แชต ส่งข้อความเพิ่มแล้วดูว่าออนไลน์ครั้งสุดท้ายเมื่อไหร่ ระหว่างรอ ความกังวลอาจรู้สึกได้ในร่างกาย

  3. อยากให้ยืนยันซ้ำ. พอถามว่ายังดีต่อกันไหมและได้รับคำตอบว่าทุกอย่างเรียบร้อย คุณสบายใจขึ้นช่วงหนึ่ง แต่วันต่อมาก็อยากถามอีก คำตอบครั้งก่อนช่วยให้ใจสงบได้ชั่วคราว ส่วนเรื่องที่กังวลยังกลับมาได้

  4. คิดว่าอารมณ์คนรักเกี่ยวกับคุณ. คนรักกลับจากงานแล้วดูเหนื่อย หรือใจลอยเพราะคิดเรื่องอื่น คุณกลับนึกว่าตัวเองอาจทำอะไรผิด สีหน้าที่เฉย ๆ ดูเหมือนแสดงความไม่พอใจ ทั้งที่อารมณ์ในตอนนั้นอาจไม่เกี่ยวกับคุณเลย

  5. เลื่อนแผนของตัวเอง. คุณพร้อมเลื่อนนัดกับเพื่อนหรืองานที่ตั้งใจไว้เพื่อไปเจอคนรัก ถ้านัดนั้นถูกยกเลิก วันทั้งวันกลับรู้สึกว่างไปหมด เมื่อเกิดซ้ำบ่อยเข้า เวลาเกือบทั้งหมดอาจหมุนอยู่กับความสัมพันธ์นี้

  6. อยากคืนดีเดี๋ยวนั้น. พอทะเลาะกัน คุณแทบจะรอถึงพรุ่งนี้ไม่ไหว อยากคุยให้เข้าใจและคืนดีกันในตอนนั้นเลย ถ้าคนรักขอคุยต่อทีหลัง คุณอาจคิดว่าความสัมพันธ์จะจบ อีกฝ่ายอาจเพียงอยากรอให้ใจเย็นก่อน

  7. หึงจากเรื่องเล็ก ๆ. คนรักกดถูกใจรูปคนอื่นหรือเอ่ยถึงเพื่อนร่วมงานใหม่บ่อย ๆ แล้วคุณรู้สึกเจ็บแปลบ ความรู้สึกนั้นอาจเกิดจากความไม่แน่ใจว่าตัวเองยังเป็นคนที่อีกฝ่ายเลือก มากกว่าความไม่ไว้วางใจคนรัก

วิตกกังวลกลัวและหลีกเลี่ยงมั่นคงหลีกเลี่ยง

คุณกังวลมากแค่ไหน

เทียบคะแนนกับเกณฑ์อ้างอิงและดูว่าความกังวลเด่นในความสัมพันธ์กับใคร

เริ่มทำแบบทดสอบ
  • 72 ข้อ
  • 10-15 นาที
  • ไม่ต้องสมัครบัญชี
P2

ทำไมความคิดว่าจะเสียคนสำคัญจึงน่ากลัว

ลองนึกถึงสัญญาณเตือนที่ดังขึ้นง่าย มันคอยจับว่าคนที่สำคัญยังอยู่ใกล้แค่ไหน พอเห็นท่าทีเหมือนจะห่าง ความอยากเข้าหาก็ยิ่งแรงขึ้น การที่ความต้องการความสนิทถูกเร่งให้แรงขึ้นตรงกับคำว่า hyperactivation ในทางจิตวิทยา (Mikulincer & Shaver, 2003) ในงานวิจัยยังพบชื่อ anxious-preoccupied attachment หรือความผูกพันแบบวิตกกังวลและหมกมุ่นกับความสัมพันธ์

ความไวนี้สังเกตได้ในการทดลองด้วย ผู้เข้าร่วมดูใบหน้าที่เริ่มแสดงอารมณ์ทีละน้อยหรือค่อย ๆ กลับมาเฉย ๆ คนที่ได้คะแนนความกังวลสูงสังเกตความเปลี่ยนแปลงได้ก่อนคนอื่น แต่ตอบผิดบ่อยกว่าเพราะรีบสรุป เมื่อต้องดูเป็นเวลาเท่ากัน การอ่านสีหน้าของคนกลุ่มนี้กลับแม่นยำกว่า (Fraley et al., 2006)

เบื้องหลังความกังวลมักมีความไม่แน่ใจในตัวเอง เช่น “ถ้าฉันเลิกคอยระวัง เขาอาจรักฉันน้อยลง” ขณะเดียวกัน คุณอาจมองว่าคนสำคัญมีข้อดีมากและมีคุณค่าต่อชีวิต จึงเข้าใจได้ว่าทำไมถึงอยากรักษาสายสัมพันธ์นี้ไว้มาก (Bartholomew & Horowitz, 1991)

การคอยสังเกตเช่นนี้กินแรง โดยเฉพาะวันที่สัญญาณดังขึ้นทั้งที่ไม่ได้มีอะไรเปลี่ยน แต่ความไวนี้มีอีกด้าน คนที่ใส่ใจความสัมพันธ์มักจับรายละเอียดของคนรอบตัวได้ดี และเมื่อเห็นว่าใครกำลังลำบากก็มักสนใจว่าเกิดอะไรขึ้น

P3

ความกังวลในสายสัมพันธ์ก่อตัวขึ้นอย่างไร

นักวิจัยพบรูปแบบคล้ายกันในเด็กอายุราวหนึ่งขวบ จากการสังเกตในสถานการณ์แปลกหน้า (Strange Situation) ซึ่งให้แม่ออกจากห้องช่วงสั้น ๆ เมื่อแม่ออกไป เด็กบางคนเสียใจมาก พอแม่กลับมาก็เอื้อมหาแต่ยังโกรธและปลอบยาก แบบแผนนี้เรียกว่าความผูกพันแบบวิตกกังวลและต่อต้านในเด็ก (Cassidy & Berlin, 1994) ต่อมาพบปฏิกิริยาบางอย่างที่คล้ายกันในความรักของผู้ใหญ่

ที่มาของความกังวลแต่ละคนต่างกัน บางบ้านมีความอบอุ่นแต่เดาไม่ได้ว่าเด็กจะได้รับเมื่อไร ผู้ดูแลอาจเข้ามาช่วยทันทีในบางวัน อีกวันตอบช้าหรือกำลังติดปัญหาของตัวเอง เด็กจึงเรียนรู้ว่าต้องคอยสังเกตและพยายามเรียกร้องเพื่อให้ได้ความสนใจ ความไม่สม่ำเสมออาจมาจากความเหนื่อยหรือความลำบากของผู้ดูแล การมองหาคนผิดไม่ได้ช่วยให้เข้าใจประสบการณ์นั้นมากขึ้น

พื้นอารมณ์และความสัมพันธ์ในเวลาต่อมาก็มีส่วน เช่น เคยถูกนอกใจ ถูกบอกเลิกกะทันหัน หรือเคยคบกับคนที่เดี๋ยวเข้าหาเดี๋ยวถอย แม้เป็นผู้ใหญ่ รูปแบบก็ยังเปลี่ยนตามความสัมพันธ์ที่เผชิญ และโดยเฉลี่ยความกังวลมักเบาลงเมื่ออายุมากขึ้น (Chopik et al., 2019) คนที่วัยเด็กเคยรู้สึกวางใจอาจเพิ่งสังเกตความกังวลในชีวิตคู่ภายหลังก็ได้

P4

จุดแข็งที่มักมองข้าม

ความไวต่อท่าทีของคนใกล้ชิดมีทั้งส่วนที่ทำให้เหนื่อยและส่วนที่ช่วยให้ดูแลกันได้ดี เมื่อความกังวลเบาลง ความใส่ใจเหล่านี้ยังอยู่

  • เอาใจใส่คนสำคัญ

    คุณจำวันสำคัญได้ สังเกตว่าคนสนิทยังขาดอะไร และพร้อมช่วยเมื่อเห็นว่ามีเรื่องต้องจัดการ คุณมักหาเวลาใส่ใจความสัมพันธ์แม้ยุ่งกับสิ่งอื่นอยู่ด้วย

  • สังเกตอารมณ์ได้ไว

    คุณอาจสังเกตว่าเพื่อนดูหนักใจ แม้อีกฝ่ายยังไม่ได้พูดอะไร การจับความเปลี่ยนแปลงเช่นนี้ทำให้เลือกจังหวะถามไถ่ได้ดี ทั้งในมิตรภาพและงานที่ต้องพบปะผู้คน

  • บอกความรู้สึกเก่ง

    คุณบอกได้ว่ารัก คิดถึง หรือรู้สึกผูกพัน โดยไม่อายที่จะให้คนอื่นเห็นว่าความสัมพันธ์มีความหมาย การพูดออกมาตรง ๆ ช่วยให้อีกคนกล้าเล่าความรู้สึกด้วย

  • ใส่ใจการคืนดี

    เมื่อมีเรื่องผิดใจกัน คุณมักอยากคุยจนเข้าใจและหาทางสะสาง หากคนรักตอบรับความพยายามนั้นอย่างสม่ำเสมอ ความตั้งใจจะซ่อมแซมความสัมพันธ์อาจกลายเป็นจุดแข็งของคู่รัก

P5

กับคนรัก เพื่อน และคนในครอบครัว

การขอคำยืนยันมักเห็นชัดในชีวิตคู่ เพราะความสัมพันธ์นี้มีความหมายมาก เมื่อใจเริ่มไม่ดี คุณอาจถามว่าทุกอย่างยังเรียบร้อยไหม พอได้ยินคำตอบก็สงบลงชั่วพัก ก่อนที่ความกังวลเดิมจะกลับมา การถามซ้ำเพื่อให้มั่นใจสัมพันธ์โดยเฉพาะกับคะแนนความกังวล และคนรักก็มักสังเกตได้ (Shaver et al., 2005)

ระหว่างเถียงกัน ความขัดแย้งอาจดูน่ากลัวกว่าที่เป็นจริง ในงานวิจัยคู่รัก เมื่อคะแนนแกนความกังวลสูง ผู้ตอบมักบอกว่าขัดแย้งบ่อยกว่า รู้สึกว่าความขัดแย้งหนักกว่า และมองความสัมพันธ์แย่ลงหลังทะเลาะ (Campbell et al., 2005) ลองพูดให้ชัดโดยไม่ต้องเก็บอารมณ์ไว้เพื่อดูว่าอีกคนจะเดาออกไหม เช่น “ตอนนี้ฉันกังวล อยากรู้ว่าระหว่างเรายังดีอยู่หรือเปล่า”

กับครอบครัวและเพื่อน ความกังวลอาจเบากว่า แต่รู้สึกคล้ายกันเมื่อโทรไปแล้วไม่มีคนรับ หรือกลัวว่าเพื่อนสนิทจะเจอคนที่คุยสนุกกว่า ความกังวลมากน้อยต่างกันตามสายสัมพันธ์ (Fraley et al., 2011) แบบทดสอบจึงให้คะแนนแยกกันสำหรับแต่ละความสัมพันธ์ที่ถามถึง เพื่อให้เห็นว่าคุณกังวลมากน้อยเพียงใดในแต่ละความสัมพันธ์

P6

ความกังวลแบบนี้ต่างจากภาวะอื่นอย่างไร

ความผูกพันแบบวิตกกังวลคล้ายภาวะอื่นได้ในบางมุม ลองแยกว่าเรื่องที่กังวลอยู่ในขอบเขตไหน

โรควิตกกังวล
โรควิตกกังวลเป็นภาวะทางคลินิก ความกังวลอาจกระจายไปหลายด้านของชีวิต นานหลายเดือน และรบกวนทั้งงาน การนอน และการพักผ่อน (APA, 2013) ความกังวลบนแผนที่นี้เกี่ยวกับสายสัมพันธ์กับคนใกล้ตัวและไม่ได้เป็นโรคในตัวเอง ถ้าความกังวลรบกวนชีวิต ลองคุยกับแพทย์หรือนักจิตวิทยา แบบทดสอบออนไลน์ใช้วินิจฉัยโรคไม่ได้
การพึ่งพาทางอารมณ์
ในบทความจิตวิทยาทั่วไป คำนี้มักใช้เมื่อคนหนึ่งรู้สึกว่าขาดความสัมพันธ์นั้นแล้วจะอยู่ไม่ได้ ความกังวลอาจพาไปในทิศทางนี้ แต่หลายคนที่กังวลเรื่องสายสัมพันธ์ยังมีงาน เพื่อน และชีวิตด้านอื่นของตัวเอง สิ่งที่ไม่แน่ใจเป็นหลักคือความสัมพันธ์สำคัญจะยังแน่นแฟ้นอยู่ไหม
ทั้งกลัวและหลีกเลี่ยง
ในความผูกพันแบบกลัวและหลีกเลี่ยง ความกังวลก็สูง แต่คะแนนอีกแกนสูงด้วย จึงทั้งอยากอยู่ใกล้และหวั่นเมื่อสนิทขึ้น ในแบบวิตกกังวลมักอยากเข้าไปหาเต็มที่ และใจสงบกว่าเมื่อได้อยู่ด้วยกัน ลองดูแกนการหลีกเลี่ยงเพื่อแยกสองรูปแบบนี้
มองคุณค่าตัวเองต่ำ
ความกังวลกับการมองคุณค่าตัวเองต่ำมีส่วนเกี่ยวข้องกัน คนคนหนึ่งอาจมั่นใจในงานและสบายใจในกลุ่มเพื่อน แต่ในความรักกลับกลัวว่าจะถูกทิ้ง หรือไม่แน่ใจว่าใครจะเลือกอยู่ด้วยจริง ๆ ความกังวลด้านความผูกพันจึงอยู่ที่ว่าคุณรู้สึกมีความหมายกับคนใกล้ตัวเพียงใด
  1. เรียกชื่อความกังวลลองระบุว่าอะไรทำให้กังวลขึ้นมา คนรักหยุดตอบ ดูเหนื่อย หรือนัดไปไหนโดยไม่มีคุณ เมื่อรู้ว่ากำลังกังวลเรื่องอะไร ความรู้สึกนั้นอาจน่ากลัวน้อยลง
  2. ช่วยให้ตัวเองสงบลองเดินเล่น หายใจช้า ๆ หรือโทรหาเพื่อน เพื่อให้ใจสงบได้แม้คนรักยังไม่ตอบ พอใจเย็นลง คุณยังกลับมาคุยกันได้
  3. พูดให้ตรงเรื่องลองใช้คำบอกตรง ๆ แทนการลองใจ “ตอนนี้ฉันอยากได้ยินว่าเรายังดีกันอยู่” อีกฝ่ายตอบได้ง่ายขึ้นเมื่อรู้ว่าคุณต้องการอะไรโดยไม่ต้องเดา
  4. มั่นใจขึ้นทีละน้อยความกังวลยังเกิดได้ แต่คุณไม่ต้องรีบทำตาม เมื่อคนรักตอบช้า คุณอาจรอได้โดยไม่ต้องตีความไปถึงความสัมพันธ์ทั้งหมด
P7

อะไรช่วยให้ความกลัวเบาลง

ความกังวลลดลงได้โดยไม่ต้องมองว่ารูปแบบนี้เป็นโรคให้รักษา ความสัมพันธ์ที่ช่วยให้มั่นใจขึ้น เปิดโอกาสให้ขอความช่วยเหลือแล้วได้รับการตอบรับ และมีคนรับรู้สิ่งที่คุณทำสำเร็จ (Arriaga et al., 2018) เมื่อมีประสบการณ์แบบนี้บ่อยขึ้น ความไม่แน่ใจอาจเบาลง ความกังวลยังมีแนวโน้มลดลงตามวัยด้วย

ลองเพิ่มที่พึ่งนอกเหนือจากความสัมพันธ์เดียว เช่น ใช้เวลากับเพื่อน หันไปทำงานที่สนใจ หรือหาวิธีคลายความตึงในร่างกาย ยิ่งมีหลายอย่างช่วยให้ใจสงบ ความสัมพันธ์หนึ่งก็ยิ่งรับแรงกดดันน้อยลง ถ้ากังวลมากจนรบกวนชีวิต การบำบัดเป็นพื้นที่ให้ค่อย ๆ ทำความเข้าใจและลองวิธีรับมือในจังหวะที่เหมาะกับคุณ

อีกหกเดือนอาจลองตอบแบบทดสอบซ้ำ เพื่อดูว่าตำแหน่งบนแผนที่ต่างไปไหม การเปลี่ยนแปลงมักเริ่มจากจังหวะเล็ก ๆ ที่พบในแต่ละวัน

P8

ข้อสงสัยเรื่องความกังวลในความสัมพันธ์

  1. ความกังวลแปลว่าตอนเด็กได้รับความรักไม่พอหรือเปล่า
    บางคนได้รับความรักเพียงพอแต่ไม่รู้ว่าจะได้รับการตอบสนองเมื่อไร อีกหลายคนเริ่มกังวลเมื่อเจอความสัมพันธ์ที่ทำให้เจ็บในเวลาต่อมา รูปแบบจึงเกิดจากหลายปัจจัยและเปลี่ยนแปลงได้ แบบทดสอบถามว่าตอนนี้คุณรู้สึกอย่างไรเมื่อสนิทกับใคร ไม่ได้ย้อนดูอดีตเพื่อบอกว่าเหตุการณ์ไหนเป็นต้นเหตุของความกังวล
  2. ทำไมระหว่างรอข้อความถึงทรมานใจ
    ช่วงที่อีกคนเงียบอาจดูเหมือนสัญญาณว่าจะตีตัวออกห่าง ใจจึงคอยจับอยู่กับเรื่องนี้จนกว่าจะมีคำตอบ และร่างกายก็เกร็งเหมือนเตรียมรับเรื่องร้าย การจะรู้สึกหนักในช่วงนั้นไม่ใช่เรื่องของความอ่อนแอหรือการเรียกร้อง การตกลงล่วงหน้าว่าจะติดต่อกันอย่างไรช่วยได้ เช่นเดียวกับการหาวิธีให้ใจสงบโดยไม่ต้องเฝ้าดูโทรศัพท์
  3. ผูกพันแบบวิตกกังวลพบในผู้หญิงบ่อยกว่าหรือไม่
    ความต่างมีเพียงเล็กน้อย งานวิเคราะห์รวมพบว่าโดยเฉลี่ยค่าของผู้หญิงสูงกว่าเล็กน้อยในแกนความกังวล ส่วนค่าของผู้ชายสูงกว่าในแกนการหลีกเลี่ยง ในกลุ่มตัวอย่างที่ตอบทางเว็บ ความต่างแทบไม่เหลือ (Del Giudice, 2011) กลุ่มตัวอย่างของ Fraley ก็มีค่าเฉลี่ยของทั้งสองกลุ่มใกล้กันมาก เพศจึงใช้บอกไม่ได้ว่าคนคนหนึ่งมีรูปแบบไหน
  4. ผลความกังวลเรื่องคนใกล้ตัวใช้คัดกรองโรคได้ไหม
    การคัดกรองโรควิตกกังวลถามถึงความกังวลในชีวิตหลายด้าน เพื่อช่วยให้แพทย์เห็นว่ามีโอกาสเป็นโรคหรือไม่ แบบทดสอบนี้ประเมินเฉพาะความกังวลกับคนใกล้ชิด และใช้คำตอบจากคนมากกว่า 17,000 คนในกลุ่มอ้างอิงของ Fraley มาเทียบคะแนน ผลใช้วินิจฉัยไม่ได้ และใช้แทนการพูดคุยกับผู้เชี่ยวชาญไม่ได้
  5. ช่วยให้คนรักที่กังวลเรื่องสายสัมพันธ์วางใจอย่างไร
    ทำให้คนรักพอคาดเดาได้ เช่น ตอบในเวลาที่บอกไว้และแจ้งเมื่อจะช้ากว่านั้น บอกอย่างใจเย็นว่าคุณยังพร้อมคุยด้วย แม้จะเคยตอบคำถามนั้นแล้ว และคุยแผนกันตรง ๆ การให้ความช่วยเหลือก็มีขอบเขต คนรักยังต้องมีวิธีสงบใจของตัวเอง คุณจึงไม่ต้องรับความกังวลทั้งหมดมาไว้คนเดียว
  6. ความกังวลเกิดเฉพาะกับบางความสัมพันธ์ได้ไหม
    ได้ และพบได้บ่อย บางคนวางใจเพื่อนแต่กังวลเวลาคุยกับคนรัก บางคนรู้สึกกลับกัน กับแม่คุณอาจรู้สึกว่าต้องทำอะไรให้ได้รับการยอมรับอยู่เสมอ (Fraley et al., 2011) แบบทดสอบแสดงผลแต่ละสายสัมพันธ์แยกกัน จึงเห็นได้ง่ายขึ้นว่าตอนนี้มีใครบ้างที่คุณรู้สึกว่าให้ที่พึ่งได้
P9

สำรวจอีกสามรูปแบบที่เหลือ

P10

งานวิจัยและเอกสารที่ใช้ (12)

  1. Bartholomew K., Horowitz L. M. (1991). Attachment styles among young adults: A test of a four-category model. Journal of Personality and Social Psychology, 61(2), 226-244.
  2. Cassidy J., Berlin L. J. (1994). The insecure/ambivalent pattern of attachment: Theory and research. Child Development, 65(4), 971-991.
  3. Mickelson K. D., Kessler R. C., Shaver P. R. (1997). Adult attachment in a nationally representative sample. Journal of Personality and Social Psychology, 73(5), 1092-1106.
  4. Mikulincer M., Shaver P. R. (2003). The attachment behavioral system in adulthood: Activation, psychodynamics, and interpersonal processes. Advances in Experimental Social Psychology, 35, 53-152.
  5. Campbell L., Simpson J. A., Boldry J., Kashy D. A. (2005). Perceptions of conflict and support in romantic relationships: The role of attachment anxiety. Journal of Personality and Social Psychology, 88(3), 510-531.
  6. Shaver P. R., Schachner D. A., Mikulincer M. (2005). Attachment style, excessive reassurance seeking, relationship processes, and depression. Personality and Social Psychology Bulletin, 31(3), 343-359.
  7. Fraley R. C., Niedenthal P. M., Marks M., Brumbaugh C., Vicary A. (2006). Adult attachment and the perception of emotional expressions: Probing the hyperactivating strategies underlying anxious attachment. Journal of Personality, 74(4), 1163-1190.
  8. Del Giudice M. (2011). Sex differences in romantic attachment: A meta-analysis. Personality and Social Psychology Bulletin, 37(2), 193-214.
  9. Fraley R. C., Heffernan M. E., Vicary A. M., Brumbaugh C. C. (2011). The Experiences in Close Relationships - Relationship Structures Questionnaire. Psychological Assessment, 23(3), 615-625.
  10. American Psychiatric Association (2013). Diagnostic and Statistical Manual of Mental Disorders, Fifth Edition (DSM-5). Arlington, VA: American Psychiatric Publishing.
  11. Arriaga X. B., Kumashiro M., Simpson J. A., Overall N. C. (2018). Revising working models across time: Relationship situations that enhance attachment security. Personality and Social Psychology Review, 22(1), 71-96.
  12. Chopik W. J., Edelstein R. S., Grimm K. J. (2019). Longitudinal changes in attachment orientation over a 59-year period. Journal of Personality and Social Psychology, 116(4), 598-611.

ตรวจสอบเมื่อ 5 ตุลาคม 2569

ลองตอบแบบทดสอบเพื่อสำรวจความกังวลของคุณในแต่ละความสัมพันธ์

เริ่มทำแบบทดสอบ