ข้ามไปยังเนื้อหา
ECRtest

ความผูกพันแบบหวาดกลัวในจังหวะใกล้แล้วถอย

ความผูกพันแบบหวาดกลัวคืออีกชื่อของความผูกพันแบบกลัวและหลีกเลี่ยง (fearful-avoidant attachment) คุณอยากใกล้แต่ก็กลัว พอห่างกันก็กลัวจะถูกลืม พอสนิทขึ้นก็กลัวเจ็บถ้าเปิดใจ จุดบนแผนที่อยู่ในบริเวณที่ทั้งความกังวลและการหลีกเลี่ยงสูงกว่าค่าเฉลี่ย

เขียนโดย กองบรรณาธิการ ECRtest · อัปเดต 21 พฤศจิกายน 2569 · ใช้เวลาอ่าน 2 นาที

สรุปสั้น ๆ

  • บริเวณนี้มีค่าทั้งสองแกนสูงกว่าค่าเฉลี่ยตามเกณฑ์อ้างอิงของ Fraley ที่ใช้แบ่งแผนที่
  • การได้คะแนนลักษณะนี้พบได้บ่อย ประมาณ 31% หรือเกือบหนึ่งในสามของผลทั้งหมด
  • ผลอธิบายความเคยชินกับคนใกล้ชิด ใช้วินิจฉัยหรือชี้ว่าเคยเจอเหตุการณ์กระทบใจไม่ได้
  • ในความสัมพันธ์ที่สงบและไว้ใจได้ คะแนนทั้งสองแกนมักลดลงตามเวลา
P1

วิธีสังเกตแรงสองด้านที่เกิดพร้อมกัน

บางจังหวะคุณอยากเข้าไปหา อีกจังหวะกลับอยากถอยออกมา ถ้าเรื่องด้านล่างคุ้นหู ลองใช้เป็นจุดเริ่มให้สังเกตตัวเองโดยไม่ต้องรีบติดป้าย แบบทดสอบประเมินแนวโน้มจากหลายคำตอบรวมกันจึงเห็นภาพชัดกว่า

  1. นัดที่รอมานานก็เลื่อนได้. ตั้งตารอพบคนสำคัญมาทั้งสัปดาห์ พอถึงคืนก่อนนัดกลับหาเหตุเลื่อน ยิ่งวันนัดใกล้เข้ามา คุณยิ่งกลัวว่าพอได้เจอใกล้ ๆ อีกฝ่ายจะผิดหวังในตัวคุณ แม้คุณยังอยากเจอเหมือนเดิม

  2. คำชวนให้วางใจกลับชวนระแวง. พอมีคนชมและบอกว่าคุณมีความหมายมาก คุณอาจคิดว่ามีอะไรแอบแฝงหรือเขาจะรู้สึกแบบนี้ได้อีกไม่นาน การเผื่อใจไว้ดูเหมือนจะช่วยให้ตั้งตัวทันถ้าต้องผิดหวัง

  3. ความเงียบพาให้คิดไกล. คนสนิทเงียบไปสองชั่วโมง คุณก็มีคำอธิบายพร้อมแล้วว่าทำไมเขาถึงเบื่อคุณ พอได้คำตอบที่อบอุ่น ความโล่งใจกลับไม่มา ความกังวลกลายเป็นความระวังและคุณอยากขยับออกห่าง

  4. อยากจบก่อนจะถูกทิ้ง. เมื่อดูเหมือนจะเลิกกัน คุณอาจอยากเป็นฝ่ายจบก่อนเพื่อให้รู้สึกว่าคุมความเจ็บได้ ภายหลังอาจพบว่าคนรักยังไม่ได้คิดจะไปไหน มีเพียงคุณที่คาดว่าจะถูกทิ้ง

  5. ขอแรงแล้วกลัวสองทาง. พออยากให้ช่วย คุณกลัวการถูกปฏิเสธ ถ้าคนสนิทตอบตกลงก็ยังกลัวว่าจะติดค้างน้ำใจและถูกเห็นในมุมที่ไม่อยากให้เห็น การเงียบจึงดูง่ายกว่า แล้วก็เสียใจเมื่อไม่มีใครเดาได้

  6. สลับไปมาหลังทะเลาะ. ชั่วโมงหนึ่งอยากแก้เรื่องให้เรียบร้อยทันที อีกชั่วโมงอยากหายไปไม่คุยกับใคร ทั้งสองความรู้สึกเกิดขึ้นได้จริงในเหตุการณ์เดียวกัน เพราะคุณพยายามจะรักษาสายสัมพันธ์ไปพร้อมกับป้องกันไม่ให้ตัวเองเจ็บ

  7. ห่างก็เหงา ใกล้ก็ล้า. พออยู่ลำพังคุณคิดถึงคนอื่น แต่เมื่อได้ใกล้กันก็อยากหลบออกมา คุณพักใจไม่เต็มที่ทั้งตอนอยู่คนเดียวและตอนอยู่ด้วยกัน การสลับระหว่างสองความรู้สึกอาจทำให้เหนื่อยกว่าอย่างใดอย่างหนึ่ง

วิตกกังวลกลัวและหลีกเลี่ยงมั่นคงหลีกเลี่ยง

กังวล อยากถอย หรือทั้งคู่

ดูคะแนนทั้งสองแกน แล้วเทียบว่าความกังวลหรือการหลีกเลี่ยงต่างกันอย่างไรเมื่อเปลี่ยนคน

เริ่มทำแบบทดสอบ
  • 72 ข้อ
  • 10-15 นาที
  • ไม่ต้องสมัครบัญชี
P2

ทำไมความใกล้ชิดจึงทั้งน่าดึงดูดและน่ากลัว

รูปแบบนี้เหมือนมีการเตือนสองอย่างทำงานพร้อมกัน ด้านหนึ่งคอยสังเกตว่าคนที่รักกำลังห่างหรือเปล่า และตื่นตัวกับความเปลี่ยนแปลงเล็กน้อย อีกด้านคอยระวังว่าความสัมพันธ์จะใกล้เกินรับไหวไหม พอรู้สึกว่าใกล้ไปก็ปิดใจ (Mikulincer & Shaver, 2003) คุณจึงอาจไม่แน่ใจว่าจะทำตามความต้องการด้านไหนในสถานการณ์เดียวกัน

นักจิตวิทยา Kim Bartholomew อธิบายว่ามีความคาดหวังสองอย่างประกอบกัน คือ “คงยากที่ใครจะรักฉัน” และ “คนอื่นอาจทำให้ฉันเจ็บหรือปฏิเสธฉัน” (Bartholomew, 1990) ความอยากสนิทเป็นความรู้สึกจริง แต่พอคิดถึงสิ่งที่อาจตามมาจากการเปิดใจ ความกลัวอาจแรงพอให้หยุดอยู่ที่เดิม

คนข้างนอกอาจเห็นท่าทีที่เปลี่ยนไป วันนี้อบอุ่น วันถัดมาดูเย็นชา ส่วนคนที่อยู่กับความรู้สึกนี้อาจเหนื่อยจากการที่ความกลัวสองอย่างดึงกันอยู่ ปฏิกิริยาเกิดขึ้นได้เร็วกว่าจะทันไตร่ตรอง ทั้งการเข้าไปหาและการปิดใจอาจเป็นสิ่งที่เกิดขึ้นเอง โดยไม่ได้ตั้งใจลองใจหรือควบคุมอีกฝ่าย

ลองสังเกตว่าตอนนี้ความต้องการด้านไหนนำอยู่ แล้วให้โอกาสตัวเองได้ฟังอีกด้านด้วย ทั้งสองด้านมีเหตุผลที่เกิดขึ้น ด้านที่อยากเข้าใกล้พยายามรักษาความผูกพัน ส่วนด้านที่กลัวความใกล้ชิดอยากให้คุณไม่ต้องเจ็บ การสังเกตเหตุผลอาจช่วยให้มีเวลาคิดว่าจะตอบอย่างไรต่อ

P3

ประสบการณ์อะไรอาจทำให้เข้าใกล้แล้วถอย

คำว่า “แบบสับสน” มาจากการศึกษาทารก ในการสังเกตในสถานการณ์แปลกหน้า (Strange Situation) เด็กบางคนเดินเข้าหาแม่แต่หันหน้าไปทางอื่น หรือหยุดนิ่งกลางทาง (Main & Solomon, 1990) พฤติกรรมนั้นเป็นหมวด D ในเด็ก ต่อมานักวิจัยอธิบายความผูกพันแบบกลัวและหลีกเลี่ยงของผู้ใหญ่จากสิ่งที่ผู้ใหญ่เล่าถึงความสัมพันธ์ของตัวเอง (Bartholomew & Horowitz, 1991)

ตามทฤษฎี รูปแบบนี้อาจสัมพันธ์กับประสบการณ์ที่ใกล้ชิดแล้วไม่แน่ใจว่าจะปลอดภัยหรือไม่ ผู้ดูแลบางครั้งอบอุ่น บางครั้งแข็งกร้าวหรือไม่พร้อมอยู่ด้วย วัยเด็กที่ยากลำบากทางอารมณ์มีความสัมพันธ์กับความมั่นคงที่น้อยลงเมื่อเป็นผู้ใหญ่ (Riggs, 2010) คนที่เคยเจอเรื่องคล้ายกันอาจมีรูปแบบต่างกันได้ ผู้ดูแลหลายคนเองก็กำลังเผชิญปัญหาหนักและพยายามทำเท่าที่ทำได้

พื้นอารมณ์และประสบการณ์เมื่อโตมีส่วนด้วย เช่น การเลิกราที่ทำให้เจ็บ การถูกหักหลัง หรือความสัมพันธ์ที่รู้สึกไม่ปลอดภัยมานาน รูปแบบในวัยทารกใช้ทำนายในวัยผู้ใหญ่ได้จำกัด (Pinquart et al., 2013) และรูปแบบเปลี่ยนไปได้ตลอดชีวิต (Fraley & Roisman, 2019) แบบทดสอบไม่ค้นหาต้นเหตุในอดีตและไม่วินิจฉัย เพียงบอกตำแหน่งที่สะท้อนความรู้สึกต่อความใกล้ชิดตอนนี้

P4

ความละเอียดอ่อนที่อยู่ในรูปแบบนี้

ความรู้สึกที่ดึงกันสองทางอยู่ด้วยยาก แต่ประสบการณ์นี้อาจทำให้มีข้อดีที่คนใกล้ตัวเห็นคุณค่า และข้อดีเหล่านี้ยังอยู่เมื่ออารมณ์เริ่มนิ่งลง

  • ให้ความหมายกับความสนิท

    คุณจริงจังกับการเปิดใจ เมื่อเลือกเล่าความรู้สึกให้ใครฟัง คำพูดนั้นมาจากสิ่งที่รู้สึกจริง คนใกล้ตัวสัมผัสความใส่ใจได้แม้คุณยังมีความกลัวอยู่ด้วย

  • จับความเปลี่ยนแปลงได้ไว

    คุณสังเกตได้เร็วว่าเสียงของใครเริ่มสั่น อีกคนดูเหนื่อยหรือเสียใจ ความไวที่เคยมีไว้ระวังตัวอาจเป็นทักษะมีค่าในมิตรภาพและในงานที่ต้องพบผู้คน

  • เข้าใจเมื่อคนอื่นระวังตัว

    เมื่อรู้จากประสบการณ์ว่าการสนิทกันอาจทำให้กลัว คุณมักไม่ล้อหรือเร่งให้คนอื่นเปิดใจ เขาจึงพอมีเวลาจะเล่าทีละนิดในจังหวะที่รู้สึกพร้อม

  • กล้ากลับไปหาอีกครั้ง

    ทุกครั้งที่ลองกลับเข้าหาใครหลังจากถอยไป คุณกำลังทำอะไรที่ขัดกับความกลัวของตัวเอง ความกล้าเช่นนี้ใช้แรงมาก แม้คนรอบตัวอาจไม่ทันเห็น

P5

เมื่ออยู่กับคนรัก เพื่อน หรือครอบครัว

แรงสองด้านมักเห็นเด่นในชีวิตคู่ เพราะเป็นความสัมพันธ์ที่ใกล้ชิดมาก ความกังวลและความระวังจึงเกิดง่าย รูปแบบ “เข้ามาใกล้หน่อย แล้วขอให้ถอยออกไปก่อน” อาจทำให้ทั้งสองคนล้า สิ่งที่ช่วยได้คือท่าทีที่พอคาดเดาได้และการพูดตรง ๆ เช่น ถ้าขอเวลาสงบใจ ก็บอกให้คนรักรู้ว่าหยุดคุยเพราะอะไร

กับเพื่อน ความรู้สึกอาจไม่แรงเท่ากับคนรัก เพื่อนมักไม่คาดให้คุณอยู่ด้วยตลอด จึงมีช่วงห่างที่รับได้ง่ายกว่าและมีเหตุให้ระวังน้อยลง ถึงอย่างนั้น คุณอาจยังเจ็บเมื่อข้อความไม่ได้รับคำตอบ และบางครั้งอยากหายไปเมื่อมิตรภาพเริ่มแน่นแฟ้น

ทั้งระดับความกังวลและระยะที่อยากเว้นอาจต่างกันในแต่ละสายสัมพันธ์ (Fraley et al., 2011) แบบทดสอบจึงแยกผลของคนรัก ผลกับแม่ ผลกับพ่อ และผลกับเพื่อนสนิทที่สุด รูปแบบนี้อาจปรากฏกับคนรักเท่านั้น ส่วนมิตรภาพอาจอยู่ใกล้บริเวณมั่นคง คุณรู้จากประสบการณ์ตรงแล้วว่าสนิทโดยรู้สึกสงบเป็นอย่างไร และเริ่มต่อยอดจากจุดนั้นได้

P6

ต่างจากการกังวลหรือเว้นระยะอย่างเดียวอย่างไร

บางคนเรียกรูปแบบนี้ว่า “แบบสับสน” ลองแยกออกจากการเว้นระยะอย่างเดียวและจากความกังวลอย่างเดียว

แบบหมางเมิน
ในความผูกพันแบบหลีกเลี่ยง หรือแบบหมางเมิน การเว้นระยะทำได้ค่อนข้างสบาย เพราะความกังวลต่ำและการอยู่คนเดียวไม่น่ากลัว หากความอยากถอยเกิดขึ้นพร้อมความกังวล การเว้นระยะไม่ค่อยช่วยให้ใจพัก พอห่างก็กลัวว่าจะถูกลืม คนหนึ่งจึงสงบเมื่ออยู่ลำพัง ส่วนอีกคนยังสลับระหว่างอยากถอยและอยากเข้าไปหา
กังวลเรื่องสายสัมพันธ์
ในรูปแบบวิตกกังวล การหลีกเลี่ยงต่ำ คนที่กังวลจึงพร้อมเข้าหาและสบายใจขึ้นเมื่อได้อยู่ใกล้ ส่วนแบบกลัวและหลีกเลี่ยงก็มีความกลัวจะเสียอีกฝ่ายเช่นกัน แต่การสนิทกันเองทำให้รู้สึกเสี่ยง เมื่อได้ใกล้จึงมักอยากถอย ความอบอุ่นที่ช่วยให้ใจสงบอาจทำให้ระวังตัวขึ้นมาพร้อมกัน
แบบสับสนในงานวิจัย
ในการศึกษาทารก นักวิจัยจัดหมวด D จากการสังเกตพฤติกรรม ในผู้ใหญ่ การสัมภาษณ์ความผูกพันในวัยผู้ใหญ่ (AAI) ใช้หมวดการจำแนกของตนเอง ขณะที่แบบกลัวและหลีกเลี่ยงประเมินด้วยแบบสอบถาม ผลจากวิธีต่างกันซ้อนทับกันน้อย (Roisman et al., 2007) แบบทดสอบนี้แสดงตำแหน่งบนสองแกน จึงไม่นำมาใช้จัดคุณเข้าหมวดการสังเกตหรือการสัมภาษณ์
ความผิดปกติด้านความผูกพัน
ความผิดปกติของความผูกพันแบบตอบสนองเป็นการวินิจฉัยในเด็ก หลังถูกละเลยอย่างรุนแรง เด็กอาจแทบไม่หันไปขอให้ผู้ใหญ่ปลอบ (APA, 2013) รูปแบบของผู้ใหญ่ที่หน้านี้อธิบายเป็นแนวโน้มว่ารับมือกับความสนิทอย่างไร และไม่ใช่ความเจ็บป่วย แบบทดสอบออนไลน์ไม่สามารถวินิจฉัยความผิดปกติดังกล่าวได้
  1. ทันจังหวะที่ใจเปลี่ยนสังเกตช่วงที่อยากเข้าใกล้และช่วงที่อยากออกห่าง รวมถึงสิ่งที่เกิดขึ้นก่อนหน้านั้น คุณอาจแค่จดไว้ ยังไม่ต้องตัดสินว่าทำถูกหรือผิด
  2. บอกว่ากำลังกลัวบอกคนสนิทว่า “ฉันกลัว แต่จะไม่หายไป” การบอกว่าขอพักอาจทำให้อีกฝ่ายเจ็บน้อยกว่าตอนที่คุณเงียบหาย
  3. ลองพึ่งคนที่ไว้ใจให้คนที่ไว้ใจอยู่ด้วยตอนเจอเรื่องยาก แล้วดูว่าการได้อยู่ใกล้กันคราวนี้เป็นอย่างไร หากครั้งนี้รู้สึกปลอดภัย ครั้งหน้าอาจกล้าเปิดใจมากขึ้น
  4. มีเวลาคิดก่อนถอยความกังวลและแรงอยากถอยอาจมาเบาลงและน้อยครั้งกว่าเดิม พอสังเกตทัน คุณมีเวลาหยุดคิดว่าตอนนี้อยากได้แรงช่วยหรืออยากพัก
P7

ค่อย ๆ สร้างความรู้สึกปลอดภัยเมื่อสนิทกัน

รูปแบบมักคงอยู่ระยะหนึ่ง และค่อย ๆ เปลี่ยนได้เมื่อได้เจอประสบการณ์ใหม่ ความสัมพันธ์ที่สงบและคาดเดาได้ช่วยลดความกังวลเมื่อคุณมั่นใจในตัวเองมากขึ้น และช่วยลดการหลีกเลี่ยงเมื่อการพึ่งคนอื่นเป็นเรื่องที่ปลอดภัย (Arriaga et al., 2018) เมื่อมีความกังวลสูงพร้อมกับความอยากเว้นระยะ การเปลี่ยนทั้งสองด้านอาจใช้เวลานานขึ้น แต่ยังเริ่มจากการลองทีละนิดเหมือนรูปแบบอื่น

หลายคนพบว่าการบำบัดเป็นที่ให้ลองเปิดใจโดยไม่ถูกลงโทษเพราะความสนิทนั้น คุณเลือกได้ว่าจะใช้ความช่วยเหลือนี้เมื่อพร้อม ถ้าย้อนคิดถึงอดีตแล้วเจ็บ ผู้เชี่ยวชาญช่วยให้คุณค่อย ๆ เข้าใกล้เรื่องที่ยากได้โดยไม่เร่ง หากยังไม่อยากเล่าทั้งหมด ก็เริ่มจากเรื่องที่พร้อมเล่าก่อน

ความกลัวอาจยังมา แต่คุณมีเวลามากขึ้นก่อนทำตาม อีกหกเดือนลองตอบอีกครั้ง แล้วเทียบจุดบนแผนที่ทั้งสองครั้ง ระหว่างนั้นมีจังหวะให้ลองสังเกตดังนี้

P8

ข้อสงสัยเมื่อทั้งอยากใกล้และกลัว

  1. ผลแบบหวาดกลัวบอกว่าเคยเจอเรื่องกระทบใจไหม
    สรุปจากผลไม่ได้ วัยเด็กที่หนักทางอารมณ์สัมพันธ์กับความมั่นคงในความผูกพันที่น้อยลง (Riggs, 2010) แต่มีหลายปัจจัยที่กำหนดแนวโน้มนี้ แบบทดสอบไม่ประเมินเหตุการณ์กระทบกระเทือนใจและบอกไม่ได้ว่าอดีตเกิดอะไรขึ้น ถ้าเรื่องเก่ายังทำให้เจ็บ การพูดกับผู้เชี่ยวชาญในที่ที่คุณรู้สึกปลอดภัยเปิดโอกาสให้เล่าได้มากกว่าการตอบข้อคำถาม
  2. ความอยากใกล้แล้วถอยเห็นแบบไหนในชีวิตคู่
    ช่วงแรกอาจรู้สึกดึงดูดใจมาก พอคนรักดูห่างก็เริ่มกลัวว่าจะเสียคนรักไป แล้วกลับอยากถอยเมื่อคบกันจริงจัง ความผูกพันเกิดขึ้นได้จริง แต่ความกลัวอาจขัดจังหวะ คนหนึ่งอาจลองใจว่าคนรักจะยังอยู่แทนการถามตรง ๆ อ่านเพิ่มเรื่องการลองใจและจังหวะเข้าใกล้หรือถอยในชีวิตคู่
  3. รูปแบบนี้แสดงออกต่างกันในผู้หญิงกับผู้ชายไหม
    ข้อมูลยังไม่เห็นความต่างชัดเจน ในกลุ่มอ้างอิงของ Fraley ค่าเฉลี่ยของผู้หญิงและผู้ชายใกล้กันมากในทั้งสองแกน งานวิเคราะห์รวมพบความต่างเล็กน้อยคนละด้าน ผู้หญิงมีความกังวลเฉลี่ยสูงกว่า ส่วนผู้ชายมีการหลีกเลี่ยงเฉลี่ยสูงกว่า (Del Giudice, 2011) วิธีที่ความรู้สึกแสดงออกจึงขึ้นกับคนแต่ละคนมากกว่าเพศ
  4. ความแม่นยำของผลแบบหวาดกลัวอยู่ที่อะไร
    ใช้แบบทดสอบชุดเดียวได้ เราวัดคะแนนสองด้านด้วยข้อคำถาม 36 ข้อจาก ECR-R และเทียบกับเกณฑ์ของ Fraley ที่มาจากคำตอบของคนมากกว่า 17,000 คน แบบสอบถามทุกชุดมีความคลาดเคลื่อนในการวัด เมื่อจุดชิดขอบจึงแสดงรูปแบบอีกฝั่งด้วย การสังเกตให้เบาะแส ส่วนข้อมูลอ้างอิงช่วยให้เห็นตำแหน่งได้ชัดขึ้น
  5. จะรู้ได้ไหมว่าคนรักถอยเพราะทั้งกลัวและอยากใกล้
    การดูจากภายนอกบอกได้ไม่แน่นอน ท่าทีที่เปลี่ยนไปอาจมาจากความเครียด ความเจ็บใจ หรือเรื่องที่ยังไม่ชัดในความสัมพันธ์ คำตอบของใครบอกประสบการณ์ของคนนั้นเอง จึงทำแทนกันไม่ได้ ถ้าทั้งสองคนสนใจ ลองตอบแยกกันแล้วแลกกันฟังว่าตรงไหนคุ้นเคย และตรงไหนต่างจากที่เคยคิด
  6. กังวลและเลี่ยงความสนิทในเวลาเดียวกันได้ไหม
    ได้ เมื่อคะแนนทั้งคู่เกินค่าเฉลี่ย แรงอยากสนิทกับแรงอยากถอยอาจเกิดในคนคนเดียว นี่คือความผูกพันแบบหวาดกลัว ซึ่งบางแหล่งเรียกแบบวิตกกังวลและหลีกเลี่ยง แนวโน้มยังขึ้นกับว่าอยู่กับใคร คุณอาจกลัวพร้อมกับอยากสนิทกับคนรัก แต่รู้สึกใกล้แบบมั่นคงกับเพื่อน แบบทดสอบแสดงผลทีละสายสัมพันธ์
P9

ความผูกพันรูปแบบอื่นที่ใกล้เคียง

P10

งานวิจัยและเอกสารที่ใช้ (12)

  1. Bartholomew K. (1990). Avoidance of intimacy: An attachment perspective. Journal of Social and Personal Relationships, 7(2), 147-178.
  2. Main M., Solomon J. (1990). Procedures for identifying infants as disorganized/disoriented during the Ainsworth Strange Situation. In M. T. Greenberg, D. Cicchetti, E. M. Cummings (Eds.), Attachment in the preschool years: Theory, research, and intervention (pp. 121-160). Chicago: University of Chicago Press.
  3. Bartholomew K., Horowitz L. M. (1991). Attachment styles among young adults: A test of a four-category model. Journal of Personality and Social Psychology, 61(2), 226-244.
  4. Mikulincer M., Shaver P. R. (2003). The attachment behavioral system in adulthood: Activation, psychodynamics, and interpersonal processes. Advances in Experimental Social Psychology, 35, 53-152.
  5. Roisman G. I., Holland A., Fortuna K., Fraley R. C., Clausell E., Clarke A. (2007). The Adult Attachment Interview and self-reports of attachment style: An empirical rapprochement. Journal of Personality and Social Psychology, 92(4), 678-697.
  6. Riggs S. A. (2010). Childhood emotional abuse and the attachment system across the life cycle: What theory and research tell us. Journal of Aggression, Maltreatment & Trauma, 19(1), 5-51.
  7. Del Giudice M. (2011). Sex differences in romantic attachment: A meta-analysis. Personality and Social Psychology Bulletin, 37(2), 193-214.
  8. Fraley R. C., Heffernan M. E., Vicary A. M., Brumbaugh C. C. (2011). The Experiences in Close Relationships - Relationship Structures Questionnaire. Psychological Assessment, 23(3), 615-625.
  9. American Psychiatric Association (2013). Diagnostic and Statistical Manual of Mental Disorders, Fifth Edition (DSM-5). Arlington, VA: American Psychiatric Publishing.
  10. Pinquart M., Feußner C., Ahnert L. (2013). Meta-analytic evidence for stability in attachments from infancy to early adulthood. Attachment & Human Development, 15(2), 189-218.
  11. Arriaga X. B., Kumashiro M., Simpson J. A., Overall N. C. (2018). Revising working models across time: Relationship situations that enhance attachment security. Personality and Social Psychology Review, 22(1), 71-96.
  12. Fraley R. C., Roisman G. I. (2019). The development of adult attachment styles: Four lessons. Current Opinion in Psychology, 25, 26-30.

ตรวจสอบเมื่อ 5 ตุลาคม 2569

เริ่มตอบเพื่อดูตำแหน่งของคุณและคะแนนในสองแกน

เริ่มทำแบบทดสอบ