ข้ามไปยังเนื้อหา
ECRtest

ความผูกพันแบบหลีกเลี่ยงและความต้องการพื้นที่

ความผูกพันแบบหลีกเลี่ยง (avoidant attachment) คือความเคยชินที่จะพึ่งตัวเองแม้มีคนสนิทให้พึ่ง พอสนิทกันมากขึ้น ความต้องการพื้นที่อาจทำให้อยากถอยออกมาพัก บนแผนที่ คะแนนความกังวลอยู่ด้านต่ำกว่าค่าเฉลี่ย ขณะที่คะแนนการหลีกเลี่ยงอยู่ด้านสูงกว่า

เขียนโดย กองบรรณาธิการ ECRtest · อัปเดต 21 พฤศจิกายน 2569 · ใช้เวลาอ่าน 2 นาที

สรุปสั้น ๆ

  • บนแผนที่ ความกังวลอยู่ใต้ค่าเฉลี่ย ส่วนคะแนนหลีกเลี่ยงความใกล้ชิดอยู่เหนือค่าเฉลี่ย
  • เกณฑ์อ้างอิงของ Fraley ให้ผลแบบนี้ราว 19% หรือเกือบหนึ่งในห้าของผลทั้งหมด
  • ความสัมพันธ์ที่วางใจได้ต่อเนื่องมักช่วยให้การหลีกเลี่ยงลดลงเมื่อผ่านไปหลายปี
  • ผลสะท้อนความเคยชินเมื่อสนิทกับใคร ไม่มีความหมายว่าเป็นโรค และใช้วินิจฉัยไม่ได้
P1

วิธีสังเกตว่าคุณมักรักษาระยะห่างหรือไม่

ถ้าเคยถามตัวเองว่า “ฉันมักเลี่ยงความสนิทหรือเปล่า” ลองดูสิ่งที่ทำเป็นประจำ การรักษาระยะห่างเกิดขึ้นได้ในบางวัน รูปแบบหนึ่งจะเห็นชัดจากพฤติกรรมหลายอย่างร่วมกัน แบบทดสอบช่วยให้ประเมินภาพรวมนั้นแม่นยำขึ้น

  1. ขออยู่ลำพังในวันยาก. เมื่อเรื่องไม่เป็นไปตามที่คิด สิ่งแรกที่อยากทำคือหาเวลาคิดคนเดียวแล้วจัดการให้เรียบร้อย การโทรหาใครอาจดูไม่จำเป็น เพราะลงมือทำเองง่ายกว่าการเริ่มอธิบายว่าในใจกำลังเกิดอะไรขึ้น

  2. หลังเจอกันอยากพักเงียบ ๆ. หลังใช้วันหยุดดี ๆ ด้วยกันหรือคุยเปิดใจกันนาน คุณอยากพักในที่เงียบสักหน่อย ความใกล้ชิดอาจใช้แรงมากสำหรับคุณ การได้อยู่ลำพังช่วยให้กลับมาตั้งหลัก แม้ยังรู้สึกดีกับคนที่เพิ่งเจอ

  3. เลี่ยงเรื่องอนาคตของคู่. เมื่อคนรักเอ่ยปากอยากคุยว่าเราสองคนจะไปทางไหนต่อ คุณอาจอยากเปลี่ยนหัวข้อหรือพูดเล่นให้เบาลง แม้สาเหตุที่ชวนคุยจะเป็นเรื่องน่ายินดี บทสนทนาเรื่องอนาคตก็ยังทำให้รู้สึกกดดันได้

  4. เห็นข้อเสียชัดขึ้นเมื่อสนิท. ยิ่งคบกันจริงจัง พฤติกรรมเล็กน้อยของคนรักที่เคยปล่อยผ่านก็เริ่มสะดุดใจ การจับสังเกตเรื่องเหล่านี้อาจช่วยหาเหตุผลให้เว้นระยะได้ จึงเข้าใจผิดได้ง่ายว่าความรู้สึกดี ๆ กำลังหมดลง

  5. รู้ว่าเสียใจทีหลัง. ตอนเกิดเรื่อง คุณยังใจเย็นได้ กว่าจะรู้ว่าคำพูดไหนทำให้เจ็บอาจผ่านไปเป็นวันหรือเป็นสัปดาห์ การทำความเข้าใจความรู้สึกด้วยตัวเองอาจง่ายกว่าต้องพูดออกมาตรงนั้นทันที

  6. อยากเหลือทางเลือกไว้. ถ้าต้องวางแผนล่วงหน้าเป็นเดือน คุณอาจเริ่มอึดอัด อยากให้มีโอกาสเปลี่ยนใจถ้าถึงเวลาจริงแล้วรู้สึกต่างไป พอรู้ว่ายังเลือกเองได้ ก็รู้สึกว่าชีวิตยังเป็นของคุณ

  7. เขินเมื่อได้ยินคำหวาน. พออีกฝ่ายบอกรักหรือขอบคุณจากใจ คุณอาจทำตัวไม่ถูกและพูดเล่นกลบเกลื่อน คำพูดอบอุ่นเหมือนชวนให้เล่าความในใจกลับ และคุณอาจต้องการเวลาอีกหน่อยกว่าจะพร้อมตอบ

วิตกกังวลกลัวและหลีกเลี่ยงมั่นคงหลีกเลี่ยง

จุดของคุณอยู่ตรงไหน

ดูคะแนนสองแกน เทียบกับผู้ตอบคนอื่น และสำรวจแผนที่ความผูกพันกับคนใกล้ตัว

เริ่มทำแบบทดสอบ
  • 72 ข้อ
  • 10-15 นาที
  • ไม่ต้องสมัครบัญชี
P2

เกิดอะไรขึ้นเมื่อเริ่มสนิทกันมากขึ้น

เมื่อเกิดความสนิท ระบบความผูกพันทำให้เราอยากเข้าใกล้ พึ่งอีกคน และรับการปลอบใจ การตอบสนองแบบหนึ่งเรียกว่า deactivation คือการลดแรงของความต้องการเหล่านี้ลง และหันกลับไปพึ่งตัวเอง (Mikulincer & Shaver, 2003) ความรู้สึกยังอยู่ เพียงแต่ในช่วงนั้นอาจสังเกตได้ยากหรือรู้สึกเบากว่าที่คาด

ความเคยชินนี้ช่วยให้คิดได้ชัดในตอนที่คนอื่นตื่นตระหนก และช่วยให้ตั้งหลักโดยไม่ขึ้นกับอารมณ์คนอื่น ภายนอกอาจดูสงบกว่าที่ร่างกายรู้สึก เมื่อนักวิจัยชวนผู้ใหญ่วัยต้นเล่าถึงวัยเด็กและพ่อแม่ คนที่ฟังดูสุขุมที่สุดกลับมีการตอบสนองทางร่างกายเพิ่มขึ้นชัดเจนเมื่อเจอคำถามยาก (Dozier & Kobak, 1992)

การเงียบมีข้อจำกัด คนใกล้ตัวไม่รู้ว่าตอนนั้นคุณกำลังรับมือกับอะไร จึงอาจเข้าใจว่าคุณไม่ใส่ใจ หากคุณยังไม่ได้บอกว่าอยากให้ช่วยตรงไหน ความต้องการนั้นก็ไม่ได้รับการตอบสนอง ถึงแม้คนที่อยู่ด้วยจะเต็มใจช่วย

มองการหลีกเลี่ยงเป็นความเคยชินจะเห็นทางเลือกมากกว่ามองเป็นนิสัยประจำตัว ครั้งหนึ่งการถอยอาจเป็นวิธีที่ทำให้ใจสงบได้ดีที่สุด พอทำซ้ำ วิธีนั้นก็เกิดได้เอง เมื่อสังเกตทันว่าเริ่มอยากถอย คุณก็เลือกได้ว่าจะถอยหรือพูดให้อีกฝ่ายรู้ว่าขออะไร

P3

ความเคยชินที่จะพึ่งตัวเองเกิดจากอะไร

ชื่อนี้มาจากการสังเกตเด็กเล็ก ในการสังเกตในสถานการณ์แปลกหน้า (Strange Situation) เด็กบางคนแทบไม่ตอบสนองเมื่อแม่ออกจากห้อง และหันหน้าไปทางอื่นเมื่อแม่กลับมา (Ainsworth et al., 1978) หลายปีต่อมา Hazan และ Shaver เสนอว่าความรักของผู้ใหญ่อาจมีรูปแบบที่คล้ายบางส่วน (Hazan & Shaver, 1987) การสังเกตเด็กกับการให้ผู้ใหญ่เล่าความรู้สึกจึงเป็นคนละวิธีศึกษา

ที่มาของความเคยชินต่างกันไป เด็กบางคนได้รับการดูแลดี แต่เมื่อแสดงอารมณ์แรง ผู้ใหญ่อาจทำตัวไม่ถูกหรือพูดห้วน ๆ ว่า “ตั้งสติหน่อย” คนในบ้านอาจรักเด็กมากและถนัดแก้ปัญหาให้ มากกว่ากอดหรือชวนคุย เด็กจึงเรียนรู้ว่าพึ่งตัวเองแล้วสบายใจกว่า หลายครั้งผู้ปกครองทำเท่าที่ทำได้จากสิ่งที่ตัวเองรู้ในตอนนั้น

พื้นอารมณ์ ความสัมพันธ์ที่เกิดภายหลัง และบรรทัดฐานทางวัฒนธรรมก็มีส่วน ความสัมพันธ์ระหว่างรูปแบบในวัยทารกกับวัยผู้ใหญ่อยู่ระดับปานกลาง และแทบหายไปเมื่อเว้นระยะเกิน 15 ปี (Pinquart et al., 2013) รูปแบบก่อจากหลายปัจจัยและเปลี่ยนได้ตลอดชีวิต (Fraley & Roisman, 2019) แบบทดสอบบอกความรู้สึกของคุณเมื่อใกล้ชิดในตอนนี้ โดยไม่ชี้ว่าใครเป็นต้นเหตุ

P4

ข้อดีของความถนัดในการพึ่งตัวเอง

ความถนัดบางอย่างช่วยทั้งตัวคุณและคนรอบข้าง และยังมีประโยชน์แม้คุณจะค่อย ๆ สบายใจมากขึ้นเมื่อมีคนเข้ามาใกล้

  • อยู่คนเดียวได้สบาย

    คุณอาจไม่กลัวการมีเวลาอยู่ลำพัง พอเริ่มคบใคร จึงมีโอกาสเลือกเพราะอยากรู้จักคนนั้นจริง ๆ คุณค่อย ๆ ทำความรู้จักและคิดได้เต็มที่ก่อนตัดสินใจ

  • มีสิ่งที่ชอบของตัวเอง

    คุณยังมีงาน เพื่อน และเรื่องที่สนใจเป็นของตัวเอง ทั้งคู่จึงแบ่งเวลาไปใช้ในแบบที่ชอบได้ และต่างคนต่างมีเรื่องหรือมุมมองใหม่มาแลกกันเมื่อกลับมาเจอ

  • แยกกันได้โดยยังสนิท

    การเดินทางไปทำงาน ทริปส่วนตัว หรือวันหยุดที่มีแผนคนละแบบไม่ค่อยทำให้คุณเสียหลัก คนที่อยากมีอิสระเหมือนกันอาจสบายใจ และช่วงที่อยู่ห่างกันไม่กลายเป็นเรื่องทะเลาะ

  • ช่วยให้เรื่องเย็นลง

    ระหว่างเถียงกัน คุณมักเลือกหยุดพักก่อนที่ความขัดแย้งจะบานปลาย การหยุดช่วยให้ทั้งคู่ใจเย็นลงได้ ถ้าหลังพักแล้วคุณกลับมาคุยต่อในเรื่องที่ยังค้างอยู่

P5

เมื่อต้องใกล้ชิดกับคนที่รักและไว้ใจ

การถอยเห็นชัดที่สุดเมื่ออยู่ในความสัมพันธ์แบบคู่รัก เพราะมักเป็นความสัมพันธ์ที่สนิทลึก การเว้นระยะมักเป็นวิธีรับมือกับความใกล้ชิดที่คุ้นเคย จึงอาจไม่ได้บอกว่าความรู้สึกดี ๆ ลดลง คนรักอาจมองช่วงเงียบนั้นเหมือนถูกปฏิเสธ ส่วนคุณอาจกำลังหาทางให้ยังอยู่ในความสัมพันธ์ได้แม้ความใกล้ชิดจะหนักเกินรับในตอนนั้น

กับเพื่อน คุณอาจเล่าเรื่องส่วนตัวได้หมดแต่รักษาระยะกับคนรัก หรือสบายใจกับคนรักมากกว่ากับเพื่อนก็ได้ พอเป็นพ่อหรือแม่ ความรู้สึกก็ยังต่างไปได้อีก (Fraley et al., 2011) การดูเฉพาะตอนอยู่กับคนใดคนหนึ่งจึงอาจไม่เห็นวิธีที่คุณเข้าใกล้หรือถอยในสายสัมพันธ์อื่น ๆ

แบบทดสอบแยกถามถึงคนรัก แม่ พ่อ รวมถึงเพื่อนสนิทที่สุด คุณจึงดูได้ว่ามักเว้นระยะกับใครมากที่สุด บางครั้งคุณมักเว้นระยะกับคนเพียงคนเดียว ส่วนสายสัมพันธ์อื่นให้ความรู้สึกใกล้แบบมั่นคงมากกว่า หากเป็นแบบนั้น คุณมีประสบการณ์ที่สบายใจเมื่อสนิทอยู่แล้ว และอาจนำสิ่งที่เคยได้ผลไปลองกับความสัมพันธ์ที่เข้าหากันยากกว่า

P6

ความต้องการพื้นที่ต่างจากเรื่องใดบ้าง

ชื่อในงานวิจัยอีกชื่อคือ dismissive-avoidant หรือแบบหมางเมิน คำที่ฟังคล้ายกันอาจใช้พูดถึงคนละเรื่อง

บุคลิกภาพผิดปกติแบบหลีกเลี่ยง
ความผิดปกติทางบุคลิกภาพแบบหลีกเลี่ยงเป็นการวินิจฉัยทางคลินิก ผู้ที่มีภาวะนี้มักยับยั้งตัวเองในสังคมต่อเนื่อง รู้สึกว่าตัวเองไม่ดีพอ และกลัวคำวิจารณ์หรือการปฏิเสธมาก หลายคนอยากสนิทแต่กลัว ส่วนความผูกพันแบบหลีกเลี่ยงมักอยู่คนเดียวได้สบายและไม่จำเป็นต้องมองตัวเองต่ำ ผู้เชี่ยวชาญทางคลินิกเป็นผู้วินิจฉัยความผิดปกติ (APA, 2013)
นิสัยชอบอยู่เงียบ ๆ
คนที่มีลักษณะเก็บตัวมักเติมแรงได้เมื่อมีเวลาเงียบ ๆ ในหลายด้านของชีวิต ส่วนแกนนี้เจาะจงเรื่องความสนิทและการพึ่งคนอื่น ลักษณะทั้งสองสัมพันธ์กันปานกลาง (Noftle & Shaver, 2006) คนที่เข้าสังคมเก่งอาจเว้นระยะกับคนรัก ส่วนคนที่ชอบอยู่เงียบ ๆ อาจสนิทกับคนใกล้ตัวได้สบาย
อยากใกล้และกลัวพร้อมกัน
ในความผูกพันแบบกลัวและหลีกเลี่ยง คะแนนสูงทั้งคู่ จึงทั้งอยากสนิทและหวั่นใจเมื่อสนิทจริง ส่วนในรูปแบบหลีกเลี่ยง ความกังวลต่ำ ความใกล้ชิดจึงมักกดดันเพราะรู้สึกว่าอิสระอาจลดลง ความกลัวจะเสียคนที่รักมักเด่นน้อยกว่า แบบทดสอบวัดความกังวลควบคู่กับการหลีกเลี่ยง จึงแยกสองแบบนี้ได้
เลี่ยงความรัก
คำว่า “คนเลี่ยงความรัก” พบในหนังสือจิตวิทยาทั่วไปเรื่องการเสพติดความรัก มักใช้เรียกคนที่เว้นระยะจากคนรักและบางครั้งแฝงคำตัดสิน คำนี้ไม่ได้เป็นหมวดหมู่ทางงานวิจัย เว็บไซต์นี้ใช้คำจากแบบสอบถาม ECR-R เพราะมีวิธีวัดแนวคิดและเทียบคะแนนกับกลุ่มตัวอย่างอ้างอิงได้
  1. จับจังหวะก่อนถอยลองสังเกตสิ่งที่มาก่อนความอยากไปอยู่คนเดียว เช่น ความเหนื่อย อีกฝ่ายขอแรง หรือเริ่มคุยเรื่องอนาคต การรู้ตัวช่วยให้เลือกได้ว่าจะทำอะไรต่อ
  2. หาคำเรียกความรู้สึกก่อนตอบตามเคยว่า “ฉันไม่เป็นไร” ลองตั้งชื่อให้สิ่งที่รู้สึก แม้พูดกับตัวเองเพียงคำเดียว การจดสั้น ๆ ก็ช่วยให้เห็นว่าเกิดอะไรขึ้น
  3. ให้ใครช่วยเรื่องเล็กลองยอมให้คนที่ไว้ใจช่วยเรื่องเล็กสักอย่าง แล้วสังเกตว่าคุณยังเลือกเองได้ การรับน้ำใจครั้งหนึ่งอาจเพิ่มความอบอุ่นโดยไม่ทำให้ต้องพึ่งคนเดิมทุกครั้ง
  4. ใกล้ได้และพักได้เมื่อความสนิทกดดันน้อยลง เวลาส่วนตัวยังเป็นของคุณ คุณอาจพร้อมใกล้ชิดกับคนรักบ่อยขึ้น และเลือกจังหวะพักคนเดียวได้ตามเดิม
P7

ขยับเข้าใกล้โดยยังมีพื้นที่ของตัวเอง

แม้รูปแบบความผูกพันมักคงอยู่พอสมควร แต่ก็เปลี่ยนได้ตามประสบการณ์ ทีละขั้น เริ่มจากจับจังหวะที่อยากถอย แล้วลองตอบต่างจากเดิมในเรื่องเล็ก ๆ การได้อยู่กับคนที่ยอมรับเมื่อคุณขอเวลา และตอบเมื่อคุณขอแรงช่วย อาจทำให้การหลีกเลี่ยงค่อย ๆ ลดลง (Arriaga et al., 2018) หากอยากลอง การบำบัดก็เป็นอีกทางให้ฝึกทำความเข้าใจความรู้สึกนี้

คุณยังเป็นคนเดิมและยังเลือกใช้เวลาคนเดียวได้ เพราะไม่มีโรคที่ต้องรักษา เป้าหมายเล็กกว่านั้น คือมีเวลาคิดว่าตอนไหนอยากถอย แล้วตัดสินใจเองได้ก่อนที่ความเคยชินจะพาให้หายไป เมื่อผ่านไปสักสองสามเดือน ลองตอบใหม่แล้วเทียบจุดบนแผนที่กับผลครั้งนี้ ขั้นต่อไปนี้อาจช่วยให้สังเกตความเปลี่ยนแปลง

P8

ข้อสงสัยเรื่องความผูกพันและการเว้นระยะ

  1. การเว้นระยะเกี่ยวกับเรื่องกระทบใจตอนเด็กเสมอไหม
    ไม่เสมอ รูปแบบก่อจากหลายอย่าง เช่น ท่าทีของผู้ดูแล พื้นอารมณ์ และความสัมพันธ์ที่เกิดภายหลัง (Fraley & Roisman, 2019) หลายคนโตมาในบ้านธรรมดาที่การเปิดอกคุยกันเกิดขึ้นน้อย หากเคยเจอเรื่องหนักและอยากทำความเข้าใจ การพบผู้เชี่ยวชาญด้านสุขภาพจิตอาจช่วยได้ แบบทดสอบไม่ได้วัดผลจากเหตุการณ์กระทบกระเทือนใจหรือระบุว่าอะไรเคยเกิดขึ้น
  2. คนที่เว้นระยะบ่อยรักใครได้ไหม
    ได้ ความรักอาจมาพร้อมเวลาที่ใช้แยกกันมากกว่าและคำพูดน้อยกว่า ความรู้สึกยังมีอยู่แม้คนอื่นไม่เห็น งานวิจัยหนึ่งพบความตื่นตัวทางร่างกายที่เพิ่มขึ้น แม้ภายนอกดูสงบเมื่อบทสนทนาไปถึงเรื่องความสัมพันธ์ใกล้ชิด (Dozier & Kobak, 1992) อ่านตัวอย่างว่าความรักแบบนี้ออกมาอย่างไรในชีวิตคู่
  3. ผู้หญิงหรือผู้ชายมีแนวโน้มเว้นระยะมากกว่ากัน
    ค่าการหลีกเลี่ยงเฉลี่ยของผู้ชายสูงกว่าของผู้หญิงเล็กน้อย ผลขึ้นอยู่กับกลุ่มที่ศึกษา บางกลุ่มที่ตอบออนไลน์แทบไม่เห็นความต่าง (Del Giudice, 2011) ความผูกพันแบบนี้จึงพบในผู้หญิงเกือบพอ ๆ กับผู้ชาย คุณใช้เพศเดารูปแบบของใครไม่ได้ วิธีที่คนนั้นรับมือกับความสนิทให้ข้อมูลตรงกว่า
  4. สังเกตว่าเว้นระยะบ่อยได้โดยไม่ต้องทำแบบทดสอบไหม
    พฤติกรรมที่เกิดซ้ำให้เบาะแส แต่รูปแบบขึ้นอยู่กับคะแนนสองแกนและการเปรียบเทียบกับผู้ตอบคนอื่น คุณไม่ต้องหาแบบทดสอบแยก เว็บนี้ใช้ข้อคำถาม ECR-R 36 ข้อเพื่อวัดทั้งสองแกน เทียบกับค่าอ้างอิงของ Fraleyจากคนกว่า 17,000 คน และบอกด้วยถ้าตำแหน่งอยู่ใกล้เส้นแบ่งจนมีลักษณะร่วมกับอีกบริเวณ
  5. สังเกตระยะห่างแล้วตอบแบบทดสอบแทนคนรักได้ไหม
    แบบทดสอบสะท้อนมุมมองของคนที่ตอบเอง การเดารูปแบบจากท่าทีของอีกคนบอกได้ไม่แน่นอน การเว้นระยะครั้งหนึ่งอาจมาจากความเหนื่อย ความเครียด หรือความเสียใจ ถ้าคนรักสนใจ ลองชวนให้ตอบเองแล้วค่อยนำผลมาเทียบกัน แต่ละคนจะได้เล่าว่าตัวเองสังเกตอะไร แทนการสรุปจากความเงียบของอีกฝ่าย
  6. คะแนนบอกว่ามีสองรูปแบบพร้อมกันได้หรือเปล่า
    ได้ในบางความหมาย เมื่อตำแหน่งบนแผนที่อยู่ชิดเส้นแบ่งระหว่างสองบริเวณ ผลจะแสดงลักษณะของอีกฝั่งด้วย นอกจากนี้รูปแบบต่างกันได้ในแต่ละสายสัมพันธ์ เช่น เว้นระยะกับคนรักมากและรู้สึกวางใจกับเพื่อน เหตุการณ์แบบนี้เกิดขึ้นได้เป็นธรรมดาและช่วยให้เห็นชัดขึ้นว่าความรู้สึกเรื่องระยะห่างมักเกิดเมื่ออยู่กับใคร
P9

อ่านเรื่องความผูกพันแบบอื่นต่อ

P10

งานวิจัยและเอกสารที่ใช้ (12)

  1. Ainsworth M. D. S., Blehar M. C., Waters E., Wall S. (1978). Patterns of Attachment: A Psychological Study of the Strange Situation. Hillsdale, NJ: Erlbaum.
  2. Hazan C., Shaver P. (1987). Romantic love conceptualized as an attachment process. Journal of Personality and Social Psychology, 52(3), 511-524.
  3. Dozier M., Kobak R. R. (1992). Psychophysiology in attachment interviews: Converging evidence for deactivating strategies. Child Development, 63(6), 1473-1480.
  4. Mickelson K. D., Kessler R. C., Shaver P. R. (1997). Adult attachment in a nationally representative sample. Journal of Personality and Social Psychology, 73(5), 1092-1106.
  5. Mikulincer M., Shaver P. R. (2003). The attachment behavioral system in adulthood: Activation, psychodynamics, and interpersonal processes. Advances in Experimental Social Psychology, 35, 53-152.
  6. Noftle E. E., Shaver P. R. (2006). Attachment dimensions and the big five personality traits. Journal of Research in Personality, 40(2), 179-208.
  7. Del Giudice M. (2011). Sex differences in romantic attachment: A meta-analysis. Personality and Social Psychology Bulletin, 37(2), 193-214.
  8. Fraley R. C., Heffernan M. E., Vicary A. M., Brumbaugh C. C. (2011). The Experiences in Close Relationships - Relationship Structures Questionnaire. Psychological Assessment, 23(3), 615-625.
  9. American Psychiatric Association (2013). Diagnostic and Statistical Manual of Mental Disorders, Fifth Edition (DSM-5). Arlington, VA: American Psychiatric Publishing.
  10. Pinquart M., Feußner C., Ahnert L. (2013). Meta-analytic evidence for stability in attachments from infancy to early adulthood. Attachment & Human Development, 15(2), 189-218.
  11. Arriaga X. B., Kumashiro M., Simpson J. A., Overall N. C. (2018). Revising working models across time: Relationship situations that enhance attachment security. Personality and Social Psychology Review, 22(1), 71-96.
  12. Fraley R. C., Roisman G. I. (2019). The development of adult attachment styles: Four lessons. Current Opinion in Psychology, 25, 26-30.

ตรวจสอบเมื่อ 5 ตุลาคม 2569

ลองเทียบตำแหน่งของคุณบนแผนที่กับผลของคนอื่น

เริ่มทำแบบทดสอบ