Το κεντρικό κομμάτι του αποτελέσματος είναι ένας χάρτης χτισμένος πάνω στις δύο υποκλίμακες του ECR-R (Fraley κ.ά., 2000). Ο οριζόντιος άξονας είναι η αποφυγή της εγγύτητας, δηλαδή πόσο σε δυσκολεύει η πολλή εγγύτητα και πόσο κρατάς απόσταση. Ο κάθετος είναι το άγχος στις κοντινές σχέσεις. Εδώ άγχος σημαίνει την ανησυχία ότι ένα κοντινό σου πρόσωπο θα απομακρυνθεί, θα σε αγαπά λιγότερο ή θα σε αφήσει. Δεν μετρά το άγχος γενικά και δεν είναι διάγνωση. Όσο πιο δεξιά βρίσκεται το σημείο σου, τόσο περισσότερο χώρο χρειάζεσαι συνήθως. Όσο πιο ψηλά, τόσο πιο δυνατή είναι αυτή η ανησυχία.
Δύο γραμμές διασχίζουν τον χάρτη στους μέσους όρους ενός μεγάλου δείγματος και τον χωρίζουν σε τέσσερις περιοχές: κάτω αριστερά το ασφαλές στυλ προσκόλλησης, πάνω αριστερά το αγχώδες στυλ προσκόλλησης (λέγεται και αμφιθυμικό), κάτω δεξιά το αποφευκτικό στυλ προσκόλλησης και πάνω δεξιά το φοβικό-αποφευκτικό στυλ προσκόλλησης (λέγεται συχνά αποδιοργανωμένο).
Το όνομα του στυλ λέει μόνο σε ποια περιοχή έπεσε το σημείο σου. Εξίσου σημαντικό είναι πού ακριβώς βρίσκεται μέσα σε αυτήν. Ένα σημείο δίπλα στη διασταύρωση των γραμμών και ένα άλλο στο βάθος της γωνίας παίρνουν το ίδιο όνομα, όμως περιγράφουν πολύ διαφορετικές εμπειρίες. Γι’ αυτό κοίτα πρώτα πόσο απέχει το σημείο σου από τις γραμμές και μόνο μετά διάβασε την περιγραφή. Για τις ακριβείς συντεταγμένες άνοιξε το πτυσσόμενο πλαίσιο «Οι τιμές σου σε αριθμούς» κάτω από τον χάρτη.