İngilizcede fearful avoidant denen korkulu kaçıngan bağlanma stili (dezorganize ya da dağınık bağlanma olarak da bilinir) ilişkide nadiren düz bir seyir izler. Adındaki “korkulu” yakınlaşma korkusunu anlatır: Bu stilde kişi yakınlık ister, ama yaklaştıkça çekinir. Yakınlık dalga dalga gelir; birkaç sıcak haftayı bir geri çekilme, onu da kaybedileni geri kazanma çabası izler. Dışarıdan tutarsız görünür; kişinin kendisi içinse bu, bağı canı yanmadan korumanın bir yoludur. Gelgit genellikle şöyle işler.
Güçlü bir başlangıç. Uzun zamandır yakınlık istediği için ilk haftalarda kişi açıktır ve sıcaklığını esirgemez. İlişki derinleştikçe içindeki sessiz bir soru giderek büyür (“Ya beni yakından tanıyınca giderse?”) ve sıcaklık da azalır.
Uzaktayken endişe. Partneri bir gün bile uzak kalsa kaygı onu geri çeker: Mesaj atar, buluşmaya çalışır, güvence ister. Kendi yarattığı mesafe birden katlanılmaz gelir.
Dönüp duran tartışmalar. Bir çatışmada kişi önce partnerinin peşine düşer ve hemen konuşmak ister, sonra cümlesini bitirmeden ortadan kaybolur. Partneri ne istendiğini anlayamaz; kişinin içinde ise iki ihtiyaç birkaç dakikada birbirinin yerini alır.
Sakin dönemler güvensiz gelir. Her şey yolundayken sakinlik bile insanı tedirgin edebilir, tıpkı fırtına öncesi sessizlik gibi. Belirsizlik bitsin diye bir şeyi sınama ya da bozma isteği doğar.
